Alzheimer
AlgemeenOp vrijdag 27 september won de speelfilm De Terugreis het Gouden Kalf voor beste Nederlandse speelfilm. De film gaat over een ouder echtpaar waarvan de vrouw lijdt aan dementie. Ik heb de film met tranen in mijn ogen bekeken, want niets lijkt mij zo erg als afscheid moeten nemen van een nog levende geliefde.
Mijn ouders zijn in 2016 en 2017 kort na elkaar overleden. Mijn moeder leed aan Alzheimer en mijn vader aan vasculaire dementie. Mijn zus en ik hebben het traject van deze rotziektes van dichtbij meegemaakt. Van in eerste instantie denken ‘Het valt best mee, ze zijn oud, mogen ze wat vergeten?’ tot aan het besef dat zelfstandig blijven wonen niet meer mogelijk was en zij noodgedwongen in een zorgcentrum werden opgenomen.
Dit proces van ontmenselijking, van gevoelsmatig geestelijk afscheid nemen van een persoon die je ontzettend dierbaar is, je partner, een ouder, een broer, zus of goede vriend, ik wens het niemand toe. Tijdens mijn ritjes op de Cirkelbus vertellen passagiers regelmatig over hoe zij op bezoek gaan bij hun geliefde en hoe zwaar het hen valt om telkens afscheid te nemen.
Gelukkig vertellen zij ook over de mooie momenten die zij nog wel met hun geliefde delen. Laatst trad Ronnie Tober op in Woonzorgcentrum Adegeest. Hoe mooi was het om te zien hoe de bewoners vol overgave meezongen met ‘Breng die rozen naar Sandra’. Ook mijn vader leefde op als ik met hem het fotoboek bekeek van onze laatste gezamenlijke reis naar Indonesië.
Ik stel daarom voor om zo snel en zo veel mogelijk mooie herinneringen te creëren met de mensen die je dierbaar zijn. Want voor je het weet, is die gelegenheid voorbij en is er van die afschuwelijke ziekte geen Terugreis mogelijk. Dus: geniet met elkaar met volle teugen!
Rob van Hilten
www.robsreality.nl
