Afbeelding

De Voorschotenaar

Column Regio nieuws

Ik heb lang zitten peinzen waar ik in deze column over zou schrijven. Over de oorlog in Oekraïne? Zeggen wat iedereen al vindt; dat het verschrikkelijk is wat daar gebeurt en dat Poetin een megalomane gek is? Nee, dat lijkt me niet van toegevoegde waarde. Ook nietsnuttige onderwerpen als het heerlijke weer en de komst van de lente slaan de plank in deze tijd volledig mis.

Dan kom je snel uit bij het idee wat de snel groeiende politieke partij van Voorschoten, Voorschoten Lokaal, tentoonspreidt; “Het gaat om de mensen”. En die mensen, die Voorschotenaren, verdienen het om een lofzang te krijgen. 

Er zijn genoeg mensen die hun helpende hand uitsteken naar Oekraïne en haar bevolking. Zo is er bijvoorbeeld een actie opgezet om Oekraïense vluchtelingen in Moldavië te ondersteunen. 

Ook zijn er mensen die bereid zijn om Oekraïense vluchtelingen in huis te nemen. Fantastisch natuurlijk. Maar ook de kleinere gebaren moeten gewaardeerd worden.  Zo belden er van de week twee kinderen aan om statiegeldflessen op te halen voor Oekraïne. Toppers. 

Ook al kunnen we niets doen aan de situatie in Oekraïne, dat kan alleen één megalomane gek, de bereidheid om de mensen te willen helpen is bewonderenswaardig. 

Iets heel anders, wat ik ook bewonderenswaardig vind en ik toch even wilde benoemen, is de reünie op Voorschoten ‘97 van SVLV, Randstad Sport en SV Voorschoten. Prachtig om te zien hoe de drie rivaliserende teams nu gemoedelijk als één Voorschoten in de kantine zaten. Hoewel voetballend de klad er natuurlijk een beetje in is gekomen, waren de anekdotes over de rivaliteit van vroeger om te watertanden.

Nu zijn we één dorp, één club, met echte Voorschotenaren.

Stan Perel