Dichterbij dan thuis
Column IngezondenDeze column schrijf ik vanuit een gîte in de Dordogne waar wij, mijn vrouw, onze hond Saar en ik, op dit moment vakantie vieren. Ook al ben ik op vakantie, mijn mobieltje en laptop zijn nooit ver weg. Ik ben een boomer en kom qua socials niet verder dan Facebook en Instagram. Op Facebook zag ik een opvallend bericht langskomen.
Een van mijn eindexamenklasgenoten (de klas van 1977) plaatste op Facebook een bericht over een toevallige ontmoeting met een andere eindexamenklasgenoot aan het Gardameer met daarbij de tekst: ‘Kijk eens welke bekenden wij tegenkomen!’ Sinds de val van mijn vrouw met haar fiets dragen wij sinds kort beiden een helm, iets waarmee ik toch liever niet in het openbaar gezien word. Ik vind het er namelijk niet uitzien. Ik plaatste dus als reactie een foto van ons mét helm, met het onderschrift: ‘Wij zijn blij dat wij op vakantie geen bekenden tegenkomen!’
Wat en wie schetst mijn verbazing toen ik binnen enkele minuten een reactie op die foto kreeg van een andere eindexamenklasgenoot, woonachtig in Leiden, die op dat moment in een vakantiehuisje verbleef dat praktisch aan dezelfde weg ligt als waaraan onze gîte ligt! Tijdens onze vakantie verbleven wij dus dichter bij elkaar dan in onze thuissituatie!
Vandaag zijn Monique en ik op de fiets, met helm op, naar mijn eindexamenvriend en zijn vrouw toe gefietst, heerlijk genietend van de koelte van de bossen en de warme wind die over de graanvelden waait, van de zwoele genoeglijke slaperigheid van door voornamelijk Nederlanders en Engelsen bewoonde Dordogne-dorpjes, met mussen tsjilpend, chicanes tsjirpend en koeien loeiend in de glooiende weides.
Uiteraard hebben wij tijdens ons bezoek een groepsselfie van ons vieren gemaakt en die gepost op Facebook en Instagram. Binnen zeer korte tijd kregen we vele positieve reacties, variërend van duimpjes en smilies tot bemoedigende woorden. Allemaal van boomers, dat wel…
Rob van Hilten
