
Map en Wim Warmerdam kijken terug op een rijk leven'
Net als veel Voorschotense echtparen, ontmoetten ook Map de Groot en Wim Warmerdam elkaar bij Dansschool Evert Castelein in Leiden. Niet lang daarna werd hun huwelijk gesloten in de Scheepjeskerk in Hazerswoude-Rijndijk en onlangs vierden zij hun 60 jarig huwelijk.
Voor Map was het niet meteen liefde op het eerste gezicht maar Wim krijgt nog steeds pretlichtjes in zijn ogen als hij zegt ‘ik viel meteen op die mooie meid met haar lange blonde haar’. Wim woonde in die tijd op de kerkboerderij ‘De Herdershoeve’ achter de Laurentiuskerk in Voorschoten en Map groeide op in een groot gezin op een boerderij in Hazerswoude-Rijndijk. Zij trouwden op 11 november 1964. Wim, in die tijd ook al in voor een geintje, kwam zijn bruid halen met een trouwboeket van verlepte chrysanten, na de hilariteit die hierover ontstond kwam het echte boeket tevoorschijn en werd in de het huwelijk gesloten in de Scheepjeskerk in Hazerswoude-Rijndijk.
Het bruidspaar vestigden zich in Voorschoten. Verdrietig was het dat hun eerste kindje niet mocht blijven leven, zij kregen daarna geen kinderen meer. Maar, als je de vele bloemen en felicitatiekaarten ziet, – ook van de Koning, zeggen zij trots - dan is het al snel duidelijk dat zij niet eenzaam zijn en midden in het leven staan.
'Dat klopt', zeggen Map en Wim. 'Wij hebben ons nooit alleen gevoeld. Wij hebben voor 17 kinderen mogen zorgen, onze schatten noemen wij hen. Het begon met een verzoek om een jonge vrouw op te vangen die niet bij haar ouders kon blijven omdat ze ongehuwd zwanger was geraakt, zij kwam bij ons in huis, is bevallen in Leiden en kwam, nadat zij haar kindje had afgestaan, weer terug bij ons. Daarna volgden steeds vaker verzoeken om kinderen op te vangen. Wij hebben ze niet opgevoed, wij gaven advies, maar lieten het aan henzelf over ermee te doen wat zij er mee wilden doen. Wij bleven contact houden, met al onze schatten en aanhang hebben wij het diamantenhuwelijksfeest groots gevierd!'
Naast alle drukte die die de verzorging en begeleiding van de kinderen met zich meebracht hebben Map en Wim altijd veel vrijwilligers werk gedaan. Die inzet bleef niet onopgemerkt, beiden zijn onderscheiden als lid in de Orde van Oranje Nassau en hebben voor hun vele vrijwilligerswerk voor de parochie Laurentius de Laurentiuspenning ontvangen. Toen Map 50 jaar lid van het Laurentiuskoor Rouw & Trouw was, ontving zij ook de Gregorius penning.
Op de gebruikelijke vraag naar het geheim van een gelukkig huwelijk, antwoordden beiden ‘elkaar de ruimte geven’. En dat deden ze want al het vrijwilligerswerk bracht met zich mee dat ze veel op pad waren. Map heeft zich in het verleden enorm ingezet voor de bewoners van Swetterhage, een instelling voor gehandicapten in Zoeterwoude. Was vrijwilliger bij de Bloedbank Sanquin, hielp bij het inrichten van huizen voor vluchtelingen - ‘kilometers gordijnen heb ik gemaakt', lacht zij - verzorgde de Open Eettafel in de Merelhof, was mantelzorger en lid van het Laurentius koor Rouw & Trouw. Als lid van de bloemengroep verzorgt zij nog steeds de bloemen voor de Laurentiuskerk wanneer er een uitvaart is. Ook Wim heeft een lange lijst van vrijwilligerswerk en bestuurlijke taken. Hij was o.a.voorzitter bij de Plattelandsjongeren, verzorgde de adminstratie voor reumakliniek Sole Mio en had verschillende functies bij het kerkbestuur van de Laurentiusparochie. Ook op sportief gebied heeft hij zijn sporen verdiend. Als trainer en voorzitter bij volleybalvereniging Utopia in Zoeterwoude, als landelijk scheidsrechter volleybal en scheidsrechter voor de hoogste teams van Gemini Kangaroes. Ook is hij al jaren actief bij tennisvereniging Oude Eik in Wassenaar, ‘dat heb ik ooit beloofd en dat doe ik nog steeds, wat ik beloof dat doe ik', zegt hij.
Terugkijkend op hun 60 jaar huwelijksleven zegt het echtpaar, ‘Wij hebben een rijk leven gehad, we hebben ons best gedaan voor mens en samenleving en gedaan wat we moesten doen'.