Ontmoeting bij de Dorpspomp
In vroeger tijden ontmoette men elkaar bij de dorpspomp op de Voorstraat. De Voorschotense Krant heeft deze traditie in ere hersteld. Journaliste Rosanne Peters spreekt deze keer Imker Frans Valentijn.
Naam: Frans Valentijn
Leeftijd: 79 jaar
Functie: imker
Status: weduwnaar
Waar ben je geboren en
opgegroeid?
“Ik ben geboren en opgegroeid in Voorschoten, samen met mijn acht broers en zussen. Omdat wij in de buurt van de Vink woonden gingen we in Leiden naar school. Na de lagere school heb ik gekozen voor de Tuinderschool. Ik was altijd al een buitenmens die hield van planten en bloemen, dus was dit voor mij een logische stap. Ik vond het allemaal prachtig. Eigenlijk droomde ik van een bloemenkwekerij in landen zoals Canada, Zuid-Afrika of zelfs Australië. Ik hoorde mooie verhalen van anderen, en destijds was hier maar weinig toekomstperspectief. Toch hebben mijn ouders het uit mijn hoofd weten te praten. Ik ging aan de slag bij een bloemenkwekerij in Voorschoten, en na twee jaar besloot ik voor mezelf te beginnen. Ik huurde een paar kassen op de Krimkade en kweekte vijf jaar lang mijn eigen bloemen. De kassen moesten plaats maken voor woningbouw, met als gevolg dat bijna alle kwekers ermee stopten. Ik ben gaan werken in een tuincentrum en daarna heb ik de jaren tot mijn pensioen bij een verpleeghuis in Leidschendam gewerkt als technisch medewerker en tuinman.”
Je bent uiteindelijk Imker geworden. Vertel!
“Mijn grote liefde voor bloemen en planten bracht mij op mijn 35e naar een jaarlijkse bijenmarkt in Leiden. Ik was al snel overtuigd, en ging de verplichte cursussen volgen om imker te worden. Uiteindelijk ben ik gespecialiseerd in honing en mag ik mij zelfs honingkeurmeester noemen. Op de eerste plaats ben ik imker geworden om de bijen te helpen en te beschermen, wat tegenwoordig een hele uitdaging is. De natuur verandert, er zijn steeds meer bijenziektes en de opkomst van de Aziatische hoornaar zorgen er allemaal voor dat veel bijen sterven. Het is zelfs zo erg, dat we hopen dat we over vijf jaar überhaupt nog bijen hebben in Nederland. Zonder bijen, wordt uiteindelijk het hele ecosysteem aangetast. In Voorschoten wordt gelukkig best veel gedaan om ze een beter leven te geven. Zo stelt de gemeente bijenstallen gratis ter beschikking en houdt de gemeente rekening met welke bestrijdingsmiddelen ze gebruiken.”
Wat vind je zo leuk aan Voorschoten?
“Er wordt hier gelukkig veel georganiseerd voor ouderen. Ik woon vlakbij de trein en kan daarom makkelijk in de omgeving naar musea. Het is een luxe dat er zoveel te doen is in de. Buurt. Wat ik wel triest vind, is dat er veel jongeren weg moeten uit Voorschoten. Er wordt heel weinig gebouwd voor deze groep. Ook mijn acht broers en zussen moesten vertrekken, omdat het voor velen simpelweg te duur is om hier te blijven.”
Wat doe je verder nog?
"Ik ben twaalf jaar lang bestuurslid geweest van De Imkersvereniging, maar nu houd ik mij vooral bezig met beheer en onderhoud van drie bijenstallen in Voorschoten. Het gaat dan om tientallen kasten die goed onderhouden moeten worden, zoals bij de kinderboerderij waar er zo'n tien staan. Zeker in mei, juni en juli zijn het drukke maanden en moeten de bijen goed verzorgd worden. Ik doe dit bijvoorbeeld ook bij het klooster en help dan net als bij de kinderboerderij ook met andere klusjes. Daarnaast ben ik graag in beweging, dus zwem ik elke week, speel ik wekelijks twee keer jeu-de-Boules en ga ik graag linedancen in de Boschbloem. Ook ben ik regelmatig op de computercursus te vinden om bij te blijven.”
