De gangen, de tegeltjes en de koude gymzaal
Algemeen Regio nieuwsDe herinrichting van Bijdorp is in volle gang. Binnenkort wordt een deel van het gebouw gesloopt, het ‘Nieuwe Pensionaat’, om plaats te maken voor nieuwbouw. Maar voor het zover is, kunnen belangstellenden op 10 februari nog een rondje maken door het voormalige pensionaat en een deel van de Buitenplaats. Jolien Schroot en Patricia Kortekaas zaten hier op school en delen hun herinneringen.
Het pand is gebouwd in de jaren dertig. In de jaren zeventig kwam de MAVO/HAVO-afdeling van het Lucas College er. “Het was een bijzonder pand, toen al”, vinden Jolien en Patricia. “De gangen, de tegels, de prachtige ramen en die altijd koude gymzaal, nu de aula. Het maakt nog steeds indruk.” Patricia zat van 1975 tot 1978 hier op school. “Ik kwam uit Nieuw-Zeeland en sprak of schreef geen Nederlands. Daarnaast moest ik ook nog eens Frans en Duits gaan leren. Een enorme uitdaging dus ik begon een klas lager dan mijn leeftijd was maar uiteindelijk was dat gewoon heel goed voor mij.” Jolien kwam van de Fortgensschool en zat van 1976 tot 1983 op school. “Dit is de tweede keer dat een school waar ik op zat gesloopt wordt. Toen het gebouw van de Fortgens plat ging, had ik al gemengde gevoelens. Nu weer maar als raadslid heb ik zelf mede dit besluit genomen. Het is vooruitgang, maar toch verdwijnt er een stukje Voorschoten.”
Beide dames zijn in de politiek terecht gekomen. Patricia bij het CDA en Jolien bij D66. Kwam dat door deze school? “Bij mij wel”, zegt Patricia. “De belangstelling voor de politiek kreeg ik van Zuster Aquinata, zij gaf geschiedenis en staatsinrichting. In die tijd ontstond het CDA en de Zuster voerde in haar eentje hele debatten vanuit allerlei partijen. Het was gewoon toneel en ik werd erdoor gegrepen.” Voor Jolien geldt dit niet, “mijn belangstelling kwam veel later.”
Ondanks de locatie was het Lucas-college geen religieuze school. “Pater Schrama kwam van Beresteyn en gaf godsdienstles maar daar bleef het bij. Meneer De Ridder gaf Nederlands, Zuster Jerome Kortekaas (geen familie) Frans en Zuster Salomé tekenen. Dat was echt zo’n leuke Zuster.” Allebei hebben ze wel leuke herinneringen aan Ben Heuer. “Die gaf voordrachtskunst en deed de jaarlijkse musical. Hij schreef ook zelf de liedjes. Sommigen ken ik nog”, lacht Jolien. “Bij Zuster Serafien op de administratie, moest je je melden als je te laat was. Maar het was de directeur, drs A.C.H.J. van Noort, die je opving bij de ingang met de woorden: ‘als de sodemieter naar binnen’!”
Was het een strenge school? “Nou best wel, ik heb me er lang niet altijd veilig gevoeld”, zegt Jolien. “Er waren zoveel regels en daar moest je je allemaal aan houden. Niet rennen in de gang, je fiets alleen in de fietsenstalling, niet van het schoolplein af, je kreeg overal voor op je donder. En in een groot deel van het gebouw mocht je helemaal niet komen, dat wilden we natuurlijk wel.” Het park was ook verboden gebied. “We werden gewaarschuwd dat daar de kogels uit de Tweede Wereldoorlog nog in de bomen zaten. Tja, dat was natuurlijk enorm spannend, hou die kinderen daar nou maar eens weg.” Voor Patricia lag dat anders. “Ik kwam uit het Engelse schoolsysteem, dat is nog veel strenger, ik vond het hier juist heel vrij. Ik kijk met plezier terug op mijn schooltijd.” Ze herinneren zich ook nog het ‘rondje Vliet’. “Ja, de coopertest, dan moest je in een u-vorm rennen over het landgoed langs de Vliet. Dat was precies 12 minuten.”
Beiden kwamen nog vaak op het landgoed. Patricia verzorgde er haar oom in het verzorgingstehuis en Jolien is met haar partner vrijwilliger bij het onderhoud van de leifruit bomen. “Ik heb nog stage gelopen bij Griffioen die hier toen zat. Deze plek was altijd wel in mijn leven.”