Over de tong
Er wordt altijd veel over anderen gesproken. Onvermijdelijk, want we maken nu eenmaal deel uit van een samenleving, waarin mensen en hun spreken en handelen de beeldvorming bepalen. We hebben commentaar en kritiek op elkaar. Soms positief, soms neutraal, soms negatief.
Maar het is wel kwalijk als negatieve uitlatingen over een ander het beeld van die ander gaan bepalen.
Misschien herken je het, als je iets negatiefs over iemand hebt gehoord: dat dát zich als eerste in je gedachten aandient als je diegene tegenkomt. ‘O ja, die… zou het waar zijn?...’
Gaandeweg heb ik geleerd om mijn beeldvorming van een ander altijd open te houden. Want wie een ‘besproken’ persoon zèlf ontmoet, hoort vaak een heel ander verhaal. Dan blijken de zaken vaak net even anders of veel genuanceerder te liggen.
Daarmee wil ik niet beweren dat de waarheid dus altijd in het midden ligt. Maar ook niet dat één van beide partijen het gelijk aan zijn kant heeft. De ‘waarheid’ is meestal een ingewikkelde puzzel, waarvan het de vraag is of die wel helemaal te leggen is.
Ik realiseer me ook dat ikzèlf regelmatig onderwerp van gesprek ben in conversaties van anderen. Hoe zal ik over de tong gaan? En hoe bepaalt dat de beeldvorming die anderen van mij hebben?
In de bijbel staat een brief van Jakobus. Hij schrijft dat de tong als een kleine vlam is, die een enorme bosbrand kan veroorzaken.
En dat de tong een wereld van onrecht in zich bergt. En dat geen mens de tong kan temmen. Ik hoop eigenlijk dat hij ongelijk heeft, maar vrees het ergste…
In de eerste krant van het nieuwe jaar daarom een aandachtspunt om eens wat vaker bij stil te staan: hoe gaat de ander bij jou over de tong?
Hans Meijer,
predikant Dorpskerk