Oproep Reza Farsi: Kijk niet weg, deel alle berichten uit Iran
De schokkende ontwikkelingen Iran bereiken ons dagelijks via televisie en social media. Na die beelden gaat ons leven weer verder maar we realiseren ons nauwelijks dat het voor veel Voorschotenaren met Iraanse roots en daar nog familie en vrienden hebbend beslist geen ‘voor van mijn bed show’ is. Reza Farsi, verwoordt de zorgen en angst van de Iraanse gemeenschap in Voorschoten.
“Wat er op dit moment in Iran gebeurt, is geen gewoon protest meer", zegt Farsi. "Mensen zijn letterlijk in oorlog met een regime dat hen al decennialang onderdrukt. Wat we nu zien, begint steeds meer op een revolutie te lijken.”
"Ook mensen zonder Iraanse achtergrond moeten beseffen wat daar gaande is, zegt hij. “De wereld weet dat er iets speelt in Iran, maar de aandacht die het krijgt staat in geen verhouding tot de ernst van de situatie. Het volume is simpelweg te laag.”
Reza Farsi is tandarts en is eigenaar van het Gezondheidscentrum Voorschoten. Juist die positie maakt de situatie voor hem extra confronterend. “Ik sta hier elke dag in de behandelkamer, zorg voor mensen, leid een normaal leven in vrijheid. En tegelijkertijd weet ik dat mensen in Iran, familieleden, leeftijdsgenoten, jongeren op dit moment hun leven riskeren voor diezelfde vrijheid.”
Farsi benadrukt dat hij geen politicus is, maar wel een stem wil gebruiken die hij hier wél heeft. “Als tandarts ben ik gewend om te zorgen, om verantwoordelijkheid te nemen. Dat stopt niet bij mijn praktijkdeur. Als Iraans-Nederlander voel ik de plicht om te spreken, en door te geven wat daar gebeurd, juist omdat zovelen dat daar niet kunnen.”
Hoewel Nederland geen directe invloed op de situatie in Iran kan hebben, ziet hij wel degelijk dat er iets is wat wij wel kunnen doen. “Wat we wél kunnen doen, is de mensen daar een stem geven", benadrukt hij. "Door alles wat je voorbij ziet komen over Iran op social media te delen. Eén keer delen lijkt misschien klein, maar het is een overwinning op stilte. En stilte is precies waar dit regime van leeft. Deel de berichten het liefst vaker, maar één keer is al genoeg om verschil te maken. Elke gedeelde video, elk bericht, vergroot de druk. En die druk hebben de mensen daar keihard nodig. Het leven gaat hier door. Maar voor de mensen in Iran staat het leven stil. Het minste wat wij kunnen doen, is niet wegkijken.”
