Ontmoeting bij
de Dorpspomp
In vroeger tijden ontmoette men elkaar bij de Dorpspomp op de Voorstraat. De Voorschotense Krant heeft deze traditie in ere hersteld. Journaliste Rosanne Peters ontmoet deze maand Simone Nieuwenbroek.
Naam: Simone Nieuwenbroek
Leeftijd: 30 jaar
Functie: Conservator Kasteel Duivenvoorde
Status: Relatie
Waar ben je geboren
en opgegroeid?
“Ik ben geboren in Leidschendam en heb tot mijn achtste in Voorschoten gewoond. Mijn ouders werkten bij de brandweer en in de zorg, waardoor ik veel tijd bij mijn opa en oma doorbracht in Leidschendam.
Ik weet nog dat ik elk ritje over de Veurseweg mijn ogen uitkeek naar Kasteel Duivenvoorde. Ik ging wel eens met mijn oma wandelen op het landgoed, maar pas als tiener kwam ik voor het eerst in het kasteel met een kaarslichtrondleiding. Mijn passie voor geschiedenis is daar begonnen. Ik groeide op in Den Haag en ben na de middelbare school in Leiden Geschiedenis gaan studeren.”
Hoe ben je bij Kasteel
Duivenvoorde terecht gekomen?
“Het kasteel en landgoed hadden mijn aandacht getrokken, en dus werd ik tien jaar geleden tijdens mijn studie vrijwilliger. Ik werd opgeleid tot gids door dezelfde persoon die mij hier mijn eerste rondleiding heeft gegeven. Drie jaar later vroeg de nieuwe directeur mij om conservator te worden. Ik vond het fantastisch dat ik deze kans kreeg, want veel van dit soort banen in de erfgoedwereld zijn er niet. Dat je dan rechtstreeks vanuit je studie conservator mag worden is ontzettend leuk. Al die boeken die je tijdens je studie leest, komen hier in het kasteel vervolgens tot leven.”
Jullie vieren dit jaar het 800-jarig bestaan. Wat maakt dit zo uniek?
“Niet veel kastelen in Nederland zijn zo lang bewaard gebleven, en dan is Duivenvoorde ook nog eens al die tijd in bezit geweest van dezelfde familie. Dat is iets wat ik heel tof vind aan mijn werk, dat er nog familieleden zijn die herinneringen hebben aan logeerpartijtjes hier bij hun oom en tante. Ik zou daarom heel graag hun herinneringen samen met die van oud personeelsleden vastleggen. Ook zou ik heel graag nog een boek schrijven over de geschiedenis van de laatste eigenaren van Duivenvoorde. Zij hebben Duivenvoorde gemaakt tot wat het nu is. Aan restauratieprojecten ontkom je ook niet, wil je de originele gordijnen en tapijten bijvoorbeeld behouden. Voor het 800-jarig bestaan is een speciale jubileumtentoonstelling gemaakt met alle hoogtepunten van acht eeuwen Duivenvoorde. We richten ons wat meer op families met kinderen met speciale activiteiten en een prentenboek, omdat het toch altijd een familielandgoed is geweest. Om het verleden en het heden te blijven combineren zijn er ook drie kunstenaars die speciaal iets maken. Zo krijgen bijvoorbeeld oude scherven, gevonden op het landgoed, een nieuwe bestemming.”
Wat doe je verder nog?
"Ik ga heel graag naar verschillende musea en ben voorzitter van de werkgroep Adelsgeschiedenis. Daarin organiseren we activiteiten zoals lezingen en rondleidingen door kastelen voor ons ledenbestand. Dit soort bezoekjes zijn voor mij extra leuk, omdat je weer in contact komt met andere conservatoren en elkaar kan inspireren. Ook zijn er soms linkjes te leggen tussen Duivenvoorde en andere kastelen en families. Zelf onderzoek doen en daarover schrijven houdt mij in mijn vrije tijd ook bezig. Eigenlijk heb ik van mijn hobby mijn werk gemaakt!”
