Na 100 jaar een nieuw gemeentehuis
Het is dit jaar 100 jaar geleden dat ons gemeentehuis in gebruik werd genomen. Met de groei van de gemeente kampte het door de jaren heen met ruimtegebrek.
door: Jane Koopstra
Er werden ambtenaren gehuisvest op een verdieping boven de vorige Albert Heijn totdat er in de jaren tachtig een aanbouw werd gerealiseerd aan de kant van het Burgemeester Berkhoutpark. Echter, problemen met temperatuur- en ventilatieregulatie leidden uiteindelijk tot gezondheidsklachten bij de ambtenaren. De oplossing is gezocht in afbraak van die aanbouw en de realisatie van een grotendeels nieuw gemeentehuis naast en achter het monumentale pand. Het voorstel is afgelopen juli met een meerderheid van stemmen door de gemeenteraad aangenomen. De plannen worden in de loop van dit jaar uitgewerkt. Bij de oppositie blijven er bezwaren tegen de hoge kosten van 16,5 miljoen euro, hetgeen tijdens de afgelopen verkiezingscampagne breed is uitgemeten. Voorstanders echter, beargumenteren dat in het nieuwe gemeentehuis ook de bibliotheek wordt ondergebracht en dat een extra uitbreiding in de hoogte zelfs ruimte kan bieden aan een aantal maatschappelijke organisaties, waarbij de locaties die zij verlaten weer beschikbaar komen voor woningbouw.
Honderd jaar geleden zag men zich geconfronteerd met soortgelijke afwegingen. Voorschoten zat in de lift, De komst van de elektrische tram in 1924 zou een aanzuigende werking hebben: meer woningbouw zou meer inkomsten genereren. In 1923 werd dus voorgesteld een stuk grond van 3000 m2 van het R.K. Armenbestuur te kopen. De tegenstanders, met name Chris Eggink, wezen naar de hoge grondprijs (6 fl/m2!), de extra kosten voor verbreding van de weg en aanpassing van riolering en waterleiding. Voorstanders brachten te berde dat er ook behoefte was aan een politiebureau en een berging voor de brandspuit die in het nieuwe gemeentehuis zouden kunnen worden geïntegreerd. Met een investering van fl. 90.000 voor de nieuwbouw die in 30 jaar zou worden afgelost en de ingecalculeerde opbrengst van de bouw van naar schatting 40 woningen à fl 100 per stuk, zou de helft al gedekt zijn. De raad kon niet worden overtuigd en de beslissing werd uitgesteld. Maar in 1924 diende zich een oplossing aan. De OLS aan de Schoolstraat was in slechte staat en werd door de inspectie afgekeurd. Nieuwbouw werd aanbevolen. Ook hier kwam men met het twee-vliegen-in-een-klap idee; de nieuwe school met conciërgewoning aan het gemeentehuis bouwen. De heer Eggink bleef tegen maar het voorstel werd met 7 tegen 4 stemmen aangenomen. Architect Willem Verschoor wordt aangezocht om het ontwerp te maken. Op 15 oktober 1926 was de feestelijke opening.
Je ziet de parallellen met de huidige bouwplannen. Als het doel duidelijk is, komen de oplossingen vanzelf. Verschillen zijn er ook. Toen was Voorschoten in opkomst: de bevolking groeide, er kwamen meer voorzieningen. Vandaag worstelen we met het rondkrijgen van de begroting, met het afnemen van de rijksbijdrage, met een onzekere toekomst op het gebied van duurzaamheid, een woning voor iedereen en zelfs met onze zelfstandigheid. Maar als er door verstandig combineren van functies in één gebouw, meer ruimte ontstaat voor woningbouw is dat winst. En als het hebben van een nieuw gemeentehuis de kansen vergroot zelfstandig te blijven, is dat ook mooi meegenomen.
Bron: website gemeente Voorschoten en gemeentearchief