Het liefdesverhaal van Jan en Mathilde
17 april 2025 19:45: “Hoi Stan, je had het vanmiddag goed gezien, ik heb contact.” 17 april 2025 19:46: “Hahaha heel goed Jan, ouwe Casanova!” Nou ja Jan, goed gezien? Je maakte het niet heel moeilijk toch?
Ik kwam je winkel binnen en je leek het niet eens door te hebben, want ja Mathilde zat naast je terwijl je het haar van haar vader kamde. Dat haar was waarschijnlijk nog nooit zo uitvoerig gekamd. Na een kwartiertje begon ik me toch af te vragen of ik nog aan de beurt zou komen. Uiteindelijk was het dan toch zo ver en mocht ik in de stoel gaan zitten: “Je vond die vrouw wel leuk of niet dan Jan?” “Was dat zo duidelijk?” “Jan, er zitten geen haren meer aan je kam! Maar ze vond jou ook leuk hoor.” “Ja denk je…?”
Voor een succesvol liefdesverhaal zijn twee ingrediënten nodig: chemie en timing. De chemie was er al vroeg. Als jong meisje kwam Mathilde al aan de hand van haar vader mee naar de kapperszaak op de Voorstraat. Ze was meteen verkocht. Een stripboekje tijdens het wachten hoefde ze niet; kijken naar Jan deed ze veel liever. Mathilde groeide verder op en ook Jan leidde zijn eigen leven, maar de chemie bleef altijd. Altijd als ze elkaar zagen was er een vonkje. Alleen de timing ontbrak nog. Tot die 17e van april. Toen de vonk voor eens en altijd zou overslaan. Met de krul in het haar was Mathilde klaar om met haar vader naar de kapper te gaan. “Ja ja, jij hebt je zeker zo mooi gemaakt voor Jan?”, zei haar vader. Dat klopte wel. Tijdens de afspraak werd er gesproken over de mogelijke verhuizing van vader naar een verzorgingshuis. Toen Mathilde en vader weer huiswaarts keerden zei haar vader: “Ik heb het al gezien: ik ga naar Adegeest en jij gaat met Jan wonen.”
21 april 2025 18:31: “Hé Stan, die ouwe Casanova heeft beet. Ik heb heel leuk contact en voel me op een roze wolk en dat op mijn leeftijd!”
Wat klein begon in een grote kapperszaak op de Voorstraat, eindigde groot in een kleine kapperszaak op het Ambachtspad.