Ontmoeting bij de Dorpspomp

In vroeger tijden ontmoette men elkaar bij de Dorpspomp op de Voorstraat. De Voorschotense Krant heeft deze traditie in ere hersteld. Journaliste Rosanne Peters (foto Mark Prins) praat deze maand met Annie van Ispelen. 

Naam: Annie van Ispelen
Leeftijd: 85 jaar
Functie: gepensioneerd
Status: weduwe

Waar ben je geboren en 
opgegroeid?
‘Ik ben een geboren en getogen Voorschotenaar, opgegroeid op de Donklaan. Toen ik als twintiger trouwde met mijn man, zijn we naar onze woonark verhuisd op de Rijndijk. Mijn man heeft deze met eigen handen gebouwd. Rond 1970 verhuisden we voor zijn werk naar Spijkenisse, maar dat duurde niet lang. Na een half jaar zijn we alweer terugverhuisd naar Voorschoten. We misten ons dorp zo erg. Na enkele korte periodes in verschillende woningen, zijn we uiteindelijk in Bijdorp terecht gekomen waar ik nog steeds met heel veel plezier woon.’

Wat vind je zo leuk aan 
Voorschoten?
‘Voorschoten is gewoon mijn dorp, dat gevoel heb ik altijd al gehad. Opgroeien op de Donklaan voelde als een warm bad en mensen in de straat als familie. Dat dorpse heb ik altijd leuk gevonden. Als leerling op De Hervormde school (nu Gevers Deynoot) mochten we weleens om 12 uur de kerkklok van De Dorpskerk luiden. Dat ging toen nog met touwen, dan vloog je een heel stuk in de lucht. Ik zat daar met al mijn acht broers en zussen op school, net als mijn kinderen en kleinkinderen. Deze herinneringen koester ik.’

Je spaart al jaren geboortekaartjes uit Voorschoten. Vertel!
‘Ik was van jongs af aan al van het sparen. Het begon natuurlijk met mijn eigen kinderen, waarna ik van familie, buren en zelfs de dokter of de dominee af en toe kaartjes kreeg. Ook zette ik een oproepje in de NCRV-gids. Ik kwam in contact met andere verzamelaars om kaartjes mee te ruilen. Op mijn hoogtepunt had ik wel 40.000 kaartjes van over de hele wereld. Inmiddels ben ik aan het afbouwen en focus ik mij alleen op Voorschoten. Daar staat de teller nu op ruim 6.300 kaartjes, waar mijn oudste dateert uit begin jaren ’30. Door de jaren heen zie je de geboortekaartjes veranderen en ga je herkennen wat populair was in bepaalde periodes. Kaartjes met felle kleuren, envelopkaartjes of met gekleurde strikjes erop, alles zit ertussen. Ik hoop dat ik nog veel meer Voorschotense geboortekaartjes mag ontvangen. Als ik er niet meer ben hoop ik dat mijn verzameling in Voorschoten blijft, waar ze thuis horen.’ (Email: a.v.ispelen@casema.nl)

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Ik ben lang actief geweest al vrijwilliger, vooral op het creatieve vlak. Zo hielp ik jaren mee bij het Rijnland Ziekenhuis (nu Alrijne) en was zo’n twintig jaar vrijwilliger bij Florence in Adegeest. Dat je met zo weinig iemand al zo blij kan maken, het is heel dankbaar werk. Zeker nu ik het zelf ervaar, besef ik mij wat een vrijwilliger voor iemand kan betekenen. Mijn grootste hobby blijft natuurlijk het sparen van geboortekaartjes. Diamond painting vind ik ook heel leuk, zo heb ik een aanzicht van de kerk gemaakt tussen de bomen in verschillende jaargetijden die ik ‘s zomers en ‘s winters afwissel aan de muur. Een paar keer per jaar kom ik in Het Wapen samen met andere Voorschotenaren om te praten over vroeger, waar ik nog steeds mooie, nieuwe verhalen hoor.’