Rust zacht Raphaël
Column IngezondenDit belooft een zeer moeizame column te worden, want soms schieten woorden tekort voor de dingen die zijn gebeurd. Zo is het overlijden van de zo talentvolle 13-jarige jeugdspeler Raphaël niet te bevatten en nog minder te beschrijven.
Wel werd eens te meer de definitie ‘vereniging’ duidelijk toen Raphaël vorige week vrijdag herdacht werd op de middenstip van het hoofdveld van Voorschoten ’97. De middenstip, die eigenlijk nog jaren had moeten toebehoren aan de tegenstanders, aftrappend na weer een ‘banger’ van Raphaël.
Op het hoofdveld, waar Raphaël nog jaren had moeten dartelen in de spotlights. Nu dartelt hij op de eeuwige voetbalvelden achter Cruijff, Maradona en Pelé, zoals zo mooi werd verteld op zijn herdenkingsdienst.
1500 mensen lieten zien verenigd te zijn in medeleven, emotie en liefde voor Raphaël en zijn nabestaanden. Dan ben je een bijzondere jongen. Hij heeft ons laten zien dat we er nooit alleen voor staan.
Als Voorschotense jongen maakt het me trots om te zien hoe de Voorschotense jeugd elkaar helpt en ondersteunt in deze zware tijden; hoe de vriendjes van Raphaël zo mooi uit hun hart spraken; hoe andere jeugdspelers met fakkels en bloemen de laatste eer bewezen.
Zoals ik al zei schieten mijn woorden tekort. De herdenkingsdienst deed dat zeker niet; het was intens mooi.
Het is even mooi als akelig hoe goed de club inmiddels een herdenkingsdienst kan organiseren.
Het hebben er helaas veel te veel moeten zijn het afgelopen jaar.
Gecondoleerd en heel veel sterkte aan alle nabestaanden.
Je bent nooit alleen.
Stan Perel
