Youp van de leg…
Column IngezondenVandaag wil ik even wat woorden wijden aan Youp van ’t Hek. Youp is niet meer het scherpste mes uit de keukenla. Jammer, want dat was hij ooit wel.
In de VARAgids gaat Youp in op de klokkengate in Voorschoten. Daarin noemt hij Voorschoten één van de saaiste dorpen van Nederland. Mafkees, wie denk ‘ie wel niet dat ‘ie is, dacht ik.
Later in zijn column noemt hij Voorschoten ineens een bruisend dorp. Precies het tegenovergestelde. Oké geen mafkees, dacht ik, maar weet Youp nog wel wie hij zelf is? Misschien dat hij bruisend wel cynisch bedoelde, dacht ik toen.
Maar toen zag ik de foto die hij bij zijn column had gekozen. Daar stond niet onze dorpskerk. Nee, daar stond het klooster! Een complete miskleun van Youp. Flappie draait zich om in zijn graf. Wat zeg ik, met die columns van Youp zal Flappie inmiddels wel een draaitol zijn geworden.
Toch heeft Youp ergens wel een punt. Om in zijn metaforiek te blijven: een stilstaande klok heeft ook twee keer per dag gelijk. Het is natuurlijk van de zotte dat er getoornd wordt aan de historische klanken van de kerkklok. Daar is ook de inmiddels duizelige Flappie het mee eens.
Wat een huilie huilie dorp zijn we aan het worden zeg. Het gezegde “leef en laten leven” lijkt hier net zo archaïsch te worden als de daadwerkelijke kerkklok en de grappen en grollen van Youp van ’t Hek.
Begrijp me niet verkeerd hoor, ik vind Youp een beste vent. Ik heb ook vaak in mijn leven om Youp kunnen lachen. Maar dat geeft hem het recht niet om even over Voorschoten te gaan zeiken. Niemand mag over Voorschoten zeiken. Alleen wij mogen dat. Wij Voorschotenaren. Wij mogen hier de klokken luiden.
En Youp, die mag het lekker bij kerstliedjes houden.
Stan Perel
