Forescate MO12-5 laat er geen gras over groeien: 10–2 tegen LOHC
Sport SportHet is zaterdagochtend en het is vroeg. Veel te vroeg, zo bevestigt de handdruk met de coach van LOHC. Gedeelde smart is halve smart. Maar de meiden van MO12-5 hebben geen last van slaapogen. De opdracht is helder: speel via de zijkanten en verdediging, beweeg mee naar voren.
Na een scherpe start scoort LOHC uit een counter. 0–1. Langs de lijn blijft de coach rustig. “Komt goed. Kwestie van tijd.” Hij krijgt gelijk. De verdediging zet een muur op, de bal gaat keurig via de zijkant en binnen vijf minuten staat het 1–1. De 2–1 volgt snel – al heeft uw verslaggever die gemist vanwege een dringend koffieverzoek. Na een strafcorner maakt Forescate er 3–1 van.
Een peptalk in de rust is overbodig. Wel klinkt er een klacht: ook een andere papa had een goal gemist door diezelfde koffieronde. Het echte gevaar bij jeugdhockey komt niet van de tegenstander, maar van de koffiebar. Na rust blijven de meiden druk zetten. De backhand, waar hard op getraind is, doet zijn werk. Via links gaat de bal steeds gevaarlijk naar voren. Het wordt een schiettent: drie keer niet, en dan ineens toch. 4–1. De 5–1 volgt in een mum van tijd. Bij de 6–1 is geduld nodig. Oog in oog met de keeper is soms het moeilijkst – je gaat nadenken en dan is het te laat. Gelukkig levert het een strafcorner op. Mis, mis, en toch raak!
Na een vervelend moment – een harde bal op de voet bij LOHC – gaat het spel door. De bal wordt met kracht naar voren geflatst, een techniek waar het afgelopen halfjaar flink aan gewerkt is. Voor het doel ontstaat een soort rugby met hockeysticks, maar de bal gaat erin: 7–1! LOHC scoort via een flipperkastachtige rally de 7–2. “Scherp blijven, dames!” klinkt het vanaf de kant. De meiden luisteren. Een shoot levert een succesvolle strafcorner op. De keeper stopt, maar Forescate pikt de rebound op en jaagt de bal hard in het net: 8–2.
In de slotfase is het feest compleet. De 9–2 valt, gevolgd door een prachtige hoge bal die de eindstand op 10–2 brengt. Forescate MO12-5 staat bovenaan en op dit soort zaterdagochtenden snap je waarom. Al is het nog zo vroeg.
Tekst + foto: Steven Oppenheim
