Ontmoeting bij de Dorpspomp

In het verleden ontmoette men elkaar bij de Dorpspomp op de Voorstraat. De Voorschotense Krant heeft deze traditie in ere hersteld. Journaliste Rosanne Peters ontmoette deze maand Imadeddine Hader. 

\Naam: Imadeddine Hader
Leeftijd: 28 jaar
Functie: reclasseringsambtenaar
Status: getrouwd

Waar ben je geboren 
en opgegroeid?
“Ik ben geboren en opgegroeid in Leiden, voor het grootste gedeelte in de Mors. Na de middelbare school ben ik een ICT-opleiding gaan doen. Al vrij snel kwam ik erachter dat het niet echt bij mij paste, maar besloot ik de opleiding toch af te maken. Zo kon ik doorstromen naar de Haagse Hogeschool en koos ik voor een opleiding in maatschappelijk werk.”

Waarom ben je reclasserings-
ambtenaar geworden?
“Toen ik tijdens mijn ICT-opleiding een andere richting op wilde, heb ik veel met mijn vader gesproken die als reclasseringsambtenaar werkte. Door deze gesprekken kwam ik erachter dat ik graag iets in de hulpverlening wilde gaan doen. Door mijn stage bij Reclassering Nederland ben ik ook echt in dit vak gerold.

Ik hou mij als toezichthouder voornamelijk bezig met mensen die een huisverbod krijgen. Ik kom daardoor vaak in hectische situaties terecht, waar ruzie en problemen spelen. Ondanks dat, vind ik het mooi dat ik in dit werk kan helpen met het verbinden van mensen. Veiligheid staat daarbij voorop. Hoe chaotisch situaties soms ook zijn, ik doe het graag.”

Je bent bestuurslid bij Stichting 
Assalem, een multiculturele 
organisatie in Voorschoten. Vertel!
“Als kind kwam ik al bij Assalem. Inmiddels ben ik al een kleine twee jaar bestuurslid bij de stichting. Door de jaren heen is er best veel veranderd. Het multiculturele wordt steeds belangrijker, doordat de buurt ook steeds gemengder wordt.

Zelf ervaar ik een hele fijne sfeer, die ik daarom ook graag wil behouden. Naar mijn mening moeten we daarom inzetten op de verbinding met elkaar. Dat doen we door activiteiten te organiseren waar iedereen, ongeacht je achtergrond, welkom is en waar men elkaar kan leren kennen. 

In april hebben we bijvoorbeeld op de ijsbaan voor het eerst het Suikerfeest georganiseerd voor álle kinderen uit Voorschoten. Door dit feest samen te vieren, hopen we te laten zien dat we allemaal op elkaar lijken, ondanks onze achtergrond, religie of meningsverschillen. Er zit natuurlijk ook een educatief randje aan, doordat we de kinderen leren dat wij een paar weken vasten omdat dat voor veel mensen op de wereld de dagelijkse realiteit is. 

De stichting heeft daarnaast ook een verbindende rol, door het groeiende aantal statushouders in het dorp aan de juiste contacten te helpen. Dat doen we bijvoorbeeld samen met Stichting Meraki, die mensen op weg helpt bij het ontwikkelen van hun talent. Een win-win situatie voor beide partijen.”

Hoe ben je in Voorschoten terecht gekomen?
“We zochten een nieuw plekje om te wonen en vonden hier een fijn huis. Ook was ik natuurlijk al bekend met Voorschoten. Ik ben graag buiten, dus het vele groen hier kan ik erg waarderen. Daarnaast hou ik van het dorpse karakter wat Voorschoten, ondanks dat het groeit, nog steeds heeft. Mensen zijn vriendelijk en begroeten elkaar. Ik zie ons hier niet snel meer vertrekken.”

Wat doe je verder nog?
“In mijn vrije tijd doe ik graag leuke dingen met mijn vrouw en twee zoontjes van anderhalf en een half jaar oud. Ook ben ik gek op voetballen met vrienden. Daarnaast ben ik in het weekend bezig met een studie Klassiek Arabische taal.”