In Memoriam: Piet van Vliet van de Cathrina’s Hoeve

De boerderij was zijn lust en zijn leven. Nooit ging Piet van Vliet op vakantie want ‘dit is het paradijs, wat moet ik verder in de wereld?’ Onlangs overleed hij op 92-jarige leeftijd. En als rasechte paardenman werd hij met paard en wagen naar zijn laatste rustplaats gereden. 

Piet was de middelste zoon in een gezin van vijf maar hij was de enige met een passie voor het boerenleven. Hij werd in 1932 geboren aan de Papelaan 65, destijds nog het land van de Cathrina’s Hoeve.
De boerderij is vernoemd naar zijn oma Cathrina en Piet stond er op dat de naam zo geschreven werd. “Ze heeft twintig kinderen gekregen, dan mag je de naam ook wel goed schrijven!” De oorlogsjaren waren niet makkelijk, ook niet voor de boeren. Vader Van Vliet moest tot een paar jaar na de oorlog wachten voor hij de hoeve kon overnemen. Al jong hielp Piet mee en dat hij boer wilde worden wist hij al op 7-jarige leeftijd.

In 1962 trouwde hij met Joke en in 1968 kwam hij samen met haar op de boerderij. Het paar kreeg drie zonen, Piet-Hein, Kees en Freek. “Mijn vader wist alles over de boerderij en vertelde daar heel graag over. Hij had een soort fotografisch geheugen, wist van elke steen wel iets over de geschiedenis te vertellen of over de familieleden die er woonden.” 

Helaas overleed Joke al jong op 62-jarige leeftijd. Dat waren moeilijke jaren. Later kreeg hij kennis aan Ria van Vliet, weduwe van zijn neef. Samen hebben ze nog gelukkige jaren doorgebracht aan de Papelaan waar Piet bij mooi weer steevast onder zijn parasol in de tuin zat en naar iedereen zwaaide want als rasechte Voorschotenaar kende hij bijna iedereen en iedereen kende hem.  

De andere passie van Piet was de veehandel, wekelijks ging hij naar de veemarkt om te handelen. Voor de boerderij maar ook voor andere boeren. Naast de koeien was hij ook een paardenman en zat ruim 50 jaar in Comité Paardensport waarmee hij de kortebaan organiseerde. 

Apetrots was Piet dat zijn zonen Piet-Hein en Freek de boerderij overnamen en dat kleinzoon Peter als vijfde generatie in de boerderij is opgenomen, vond hij absoluut geweldig! Je kon hem uittekenen in zijn overall met pet op. Tot op hoge leeftijd kwam hij nog dagelijks naar de boerderij om klusjes te doen, een praatje te maken en de koeien te voeren. Na zijn overlijden is Piet opgebaard op de boerderij, dat wilde hij zo. Piet had ook tien kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen. De begrafenis was op 20 september.