Als jongere wonen in Voorschoten, kan dat?

Uit onderzoek van de jongerenraad is gebleken dat veel Voorschotense jongeren graag in hun dorp willen blijven wonen. Echter diezelfde jongeren hebben weinig vertrouwen daar succes in te hebben. De Voorschotense Krant ging daarop samen met Miguel Boersma, voorzitter van de jongerenraad, het gesprek aan met wethouder Van der Elst over het perspectief van jongeren op de Voorschotense woningmarkt.

door Stan Perel

Van der Elst trapte het gesprek af met een belofte: ‘Ik ben hier niet voor de oneliners, maar voor een realistisch verhaal.’ Waar het paradoxaal is om dan met een oneliner te openen, daar volgde in de rest van het gesprek zeker het realistische verhaal. Een realistisch, maar weinig rooskleurig verhaal, want, zo gaf de wethouder aan, ‘we kunnen momenteel niet aan de vraag voldoen.’ 

Boersma merkt hierbij scherp op dat op de Jan Evertsenlaan enkel voor senioren wordt gebouwd en vraagt zich af waarom van die woningen niet een percentage naar de jongeren gaat. ‘Dat komt omdat de plannen ook een nieuw gezondheidscentrum bevatten’, zo antwoordt Van der Elst, ‘dat vernieuwde gezondheidscentrum maakt de plek zeer geschikt voor senioren’. Niet direct plek voor jongeren dus, maar wellicht wel door het ‘waterbed-effect’. Het effect dat de senioren die verhuizen naar een seniorenwoning zelf ook een woning achterlaten die, bijvoorbeeld door jongeren, weer bewoond kan worden.

De simpelste oplossing zou toch, om Hugo de Jonge te citeren, ‘bouwen, bouwen, bouwen’, zijn. Dit zijn precies de ‘oneliners’ waar de wethouder niet van houdt. Want bouwen is niet zo simpel als de oneliner het laat lijken. Wat maakt het bouwen nou zo moeilijk? Er volgt een opsomming waarbij de wethouder op zijn vingers meetelt:
‘(1) De krapte op de arbeidsmarkt in de bouwsector.
(2) Te weinig vierkante meters om te bouwen.
(3) Bij bouwprojecten hoort ook een aanpassing van de infrastructuur.
(4) Bezwaren van omwonenden.
(5) Politieke keuzes: er is veel discussie en dus veel vertraging.
(6) De Tweede Kamer is niet daadkrachtig.
(7) Vergunningen moeten verleend worden.
(8) Het stikstofdossier.
(9) Je hebt te maken met de provincie.
(10) De financiën moeten uitkomen.

Dit verhaal stemt tot weinig vrolijkheid, maar Van der Elst geeft ook perspectief. Zo is de verwachting dat tot 2030 Voorschoten al zeker 1000 woningen erbij krijgt, waarna de wethouder een kaart ontvouwt van Voorschoten met nog eens twaalf plangebieden voor Voorschoten ná 2030, met bijvoorbeeld 100+ woningen aan de zuidflank van het centrum. Deze transparantie over de toekomstplannen doet de sfeer aan tafel deugd. Boersma adviseert daarop de wethouder om deze transparantie door te zetten richting de jongeren: ‘Wees transparant over waar al dan niet de kansen liggen om te wonen in Voorschoten en geef ons het gevoel dat we gewenst zijn.’ Daar wil Van der Elst zich wel voor inzetten: ‘Ik weet dat ik me niet populair maak met flats van acht hoog of de nieuwe bouwlocaties, maar we gaan die moeilijke zaken niet uit de weg.’

Om de kans van jongeren op de woningmarkt in Voorschoten te bevorderen is het belangrijk dat dit thema hoog op de agenda’s staat bij politieke partijen voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart. Tijdens het Weekend van Voorschoten, 13 september, van 13.00 tot 14.00 uur op de Voorstraat, gaat de jongerenraad hierover in debat met de politiek.

Tip van de wethouder
De kans op een sociale huurwoning van Holland Rijnland wordt vooral bepaald door de opgebouwde inschrijftijd. Maar er worden ook weleens woningen aangeboden via loting. Die zijn voor iedereen toegankelijk, ongeacht de inschrijftijd. Dus reageer daarop!