Symposium ‘twintig jaar “dagen van leven” Hospice Wassenar

Op 25 september vierde Hospice Wassenaar, in het bijzijn van wethouder Hubert Schokker, twintig jaar “dagen van leven” met een drukbezocht symposium. Het was een avond waarin persoonlijke verhalen, inzichten en toekomstperspectief naadloos in elkaar grepen. Na de warme opening door dagvoorzitter Sven Zeilstra stond Burgemeester Leendert de Lange stil bij het ontstaan van Hospice Wassenaar en benadrukte de betekenis voor de samenleving van Voorschoten en Wassenaar, evenals het brede maatschappelijk draagvlak van gemeenten en talloze donateurs. Coördinator Ingrid Schonk liet zien hoe het hospice al die jaren van betekenis is én blijft: met menselijkheid, aandacht en nabijheid; gedragen door meer dan honderd vrijwilligers en gesteund door zorgorganisatie Florence.

Nabestaande Miriam de Vries raakte de zaal: “Ik wens iedereen dat hij dit mag meemaken. Dat je op een mooie manier afscheid kunt nemen. Ik heb gemerkt dat thuis niet altijd een plek hoeft te zijn. Hier zetten ze een sfeer neer die als thuis voelt.”

Carla Aalderink schetste het hospice als krachtig baken op woelige baren. Ze pleitte voor voldoende ruimte voor vrijwilligers in de terminale zorg en waarschuwde dat bezuinigingen op zorguren de druk op hen kunnen vergroten. Ze liet zien hoe een hospice niet enkel een zorgorganisatie is, maar een plek van koers, houvast en gezamenlijk commitment.

Jeroen Hasselaar verdiepte de dimensies van palliatieve zorg en wisselde zijn verhaal af met liedjes op gitaar; intiem en raak. Tijdens een van zijn liedjes (Sting) ontstond zo’n klein moment dat hospicezorg zo mooi maakt: verpleegkundige Laura keek even naar nabestaande Miriam naast haar; een blik, een kneepje in de hand. Een heel klein, maar groots moment van aandacht en troost.

Thom Verheggen was inspirerend in zijn nuchtere uitnodiging: werk niet vanuit wat hoort, maar vanuit wat écht helpt; stel jezelf telkens de vraag of je iets doet omdat het hoort of omdat het betekenis toevoegt. Dat helpt om steeds terug te keren naar de bedoeling van zorg: de mens en de relatie centraal.

In de paneldiscussie met nabestaande Miriam de Vries, verpleegkundige Laura van Harmelen, vrijwilliger Lilian van der Broek en huisarts en palliatief consulent Elke Stenfert viel alles samen: betekenisvolle zorg ontstaat wanneer professionals, vrijwilligers, naasten en partners samen optrekken.

Conclusie: het symposium toonde dat een hospice méér is dan een plek van sterven. Het is een levende gemeenschap van zorg, aandacht en menselijkheid. Een prachtig eerbetoon aan twintig jaar Hospice Wassenaar, en een bemoedigend kompas voor de toekomst.