Afbeelding
Foto:

Scootmobiel in café?

Column Ingezonden

Mag een caféhouder de toegang van een scootmobiel tot zijn zaak weigeren? Om deze vraag draaide een uitspraak van het College voor de Rechten van de Mens dit jaar. 

Wat was het geval? Een man zong voor Coronatijd al in een kerkkoor. Hij had een scoliose en stenose en kreeg toenemend pijn en mobiliteitsproblemen. Na Coronatijd wilde hij graag weer met het kerkkoor oefenen. Zitten op een gewone stoel kostte hem inmiddels moeite. Daarentegen kon hij nog wel goed in zijn scootmobiel zitten. 

Het kerkkoor repeteerde in een café. De caféhouder weigerde hem echter de toegang tot het café met als argument dat zijn fysieke toestand niet zo ernstig was dat hij in zijn scootmobiel zou moeten zitten. Andere scootmobielgebruikers kunnen wel lopend binnenkomen.  De caféhouder bood hem wel een stoel met een kussentje aan.

De scootmobielgebruiker  wendde zich tot het College voor de Rechten van de Mens omdat hij vond dat hij werd gediscrimineerd. Alleen met zijn scootmobiel kon hij in het café zonder teveel pijn aan de ko repetities meedoen omdat hij in dit voertuig voldoende rug- en lendensteun zou krijgen. 

Oordeel van het College
Er is hier sprake van het aanbieden van een dienst in het kader van een bedrijf, een wettelijk criterium voor het college om te mogen oordelen. Verder oordeelt het College dat de man een handicap heeft als bedoeld in de wet. Een aanbieder van diensten, in dit geval de caféhouder, dient op basis van de wet doeltreffende maatregelen te treffen tenzij deze bijvoorbeeld onevenredig veel kosten met zich mee zouden brengen. Doeltreffende aanpassingen zijn bedoeld om de beperkingen van degene met de handicap te verminderen. Een scootmobiel is in dit geval een doeltreffende maatregel en niet dat kussentje. Dat biedt niet de noodzakelijke steun. Je moet, zo oordeelt het College uit gaan van de persoonlijke behoeften en niet van wat anderen kunnen. De kosten zijn, zo erkent de caféhouder, niet het probleem. Er is dus sprake van discriminatie.

Conclusie
Goed luisteren naar wat iemand met een beperking nodig heeft lijkt mij klantvriendelijk, maar voorkomt ook onnodige procedures. Zie: oordelen.mensenrechten.nl/oordeel/2024-9

Marijke Osinga
Auteur en jurist