Ff normaal doen hoor!
Column ingezondenDe afgelopen maand heb ik door mijn gezondheid helaas veel binnen gezeten. Te veel, denk ik, want je begint je op een gegeven moment overal aan te storen. Genoeg voeding voor een column, dat dan weer wel.
Toch is de dommigheid van mijn eigen generatie hetgeen dat mij het meest gestoord heeft. Het belegeren van de universiteiten in Nederland is misschien wel een van de grootste collectieve psychoses allertijden. Het komt voort uit zulk blind idealisme dat, nota bene bij studenten, de rede totaal verloren gaat.
Eisen dat de universiteit de banden verbreekt met universiteiten in Israël, het is ongekend dom. Een universiteit staat juist voor de vrijheid van het denken, voor de vrijheid van het vinden. Als er ergens in Israël kritiek Netanyahu zou komen, dan komt het wel vanuit de universiteiten. Maar nee juist die universiteiten, juist die, moeten “gecanceld” worden. Ongelooflijk.
Bijna net zo ongelooflijk als het gevolg. Het oeverloze gezeik op de Nederlandse politie. Als iets me ergert in Nederland, dan is dat het wel. Dat de politie in moest grijpen bij de universiteit was natuurlijk volstrekt logisch. Je kan niet zomaar te pas en te onpas barricades op straat maken en universiteiten leegrausjen. Nee dan grijpt de politie in. Overigens doen ze dat pas na meerdere keren waarschuwen, dus men had al makkelijk kunnen vertrekken. Maar nee ze kozen voor stoere opstandigheid! Gooien met stenen, met ammoniak! Stoere opstandigheid! Totdat oom agent je een tik voor je billen geeft met zijn stok. Dan is de wereld te klein. “Au!” “Au!” “Politiegeweld!” “De burgemeester moet zich verantwoorden!” “Kamervragen!” Het is ziekelijk. Echt ziekelijk.
De studenthooligans bij de universiteiten zijn geen haar beter dan bijvoorbeeld voetbalhooligans. Die doen in ieder geval geen huilie huilie als ze een paar tikken krijgen van oom agent. Het moet sowieso eens klaar zijn met dat huilie huilie-gedrag jegens de Nederlandse politie. Laat die mensen gewoon hun werk doen. Laten we weer even normaal doen hoor met z’n allen.
Stan Perel
