80 Jaar waakzaam
Column IngezondenAls student had ik weinig geld, maar een grote interesse in ideeën. Een van de boeken die me boeide, was ‘De open samenleving en haar vijanden’ van de filosoof Karl Popper. Ik las het in fotokopieën, zo ging dat in die tijd, bladzijde na bladzijde.
Toen ik mijn eerste echte grote mensenbaan kreeg, kocht ik met mijn eerste salaris een gebonden exemplaar. Niet als trofee, maar als tastbare herinnering aan een idee dat me gevormd heeft: dat vrijheid niet vanzelf spreekt – en dat we haar altijd actief moeten verdedigen.
Popper beschrijft in zijn boek de ‘tolerantie-paradox’: dat een open samenleving niet kan overleven als zij tolerantie verleent aan het onverdraagzame. Want wie intolerantie ongemoeid laat, zo meent Popper, graaft het graf van de vrijheid.
Die gedachte klinkt misschien een tikkie abstract, maar is in mijn werk als raadslid verrassend actueel. Of het nu gaat over bestaanszekerheid of gelijke kansen – telkens is het de taak van politiek en samenleving om dat wat kwetsbaar is te beschermen. Want als vrijheid alleen geldt voor wie sterk staat, is zij volkomen leeg.
In dit herdenkingsjaar – 80 jaar na de bevrijding van Nederland – herdenken we niet alleen het einde van een oorlog, maar ook het begin van een opdracht om die vrijheid levend te houden. En niet voor vanzelfsprekend aan te nemen.
Juist daarom ben ik trots op het Witte Anjerperk dat we als gemeenteraad samen hebben gerealiseerd. Een klein en krachtig symbool van eer en verantwoordelijkheid. Onze veteranen die namens ons voor die vrijheid hebben gevochten, waar ook ter wereld, verdienen dat.
Op 4 mei staan we dus stil. En op 5 mei beseffen we opnieuw: vrijheid vraagt om waakzaamheid. Al 80 jaar lang. Want juist als we vrijheid vanzelfsprekend gaan vinden, lopen we het risico deze te verliezen.
Arnold Posthuma- Politicoloog
en Raadslid PvdA
