Afbeelding
Foto:

Vul niet in

Column Ingezonden

‘Woon jij nog zelfstandig?’, vragen mensen mij de laatste jaren regelmatig. Mijn forse lichamelijke beperkingen lokken deze vraag uit. Slechts een keer heb ik `nee, in een instelling`, geantwoord, waarop de vragensteller reageerde dat hij dat al verwachtte.

De realiteit is dat ik nog steeds op mezelf woon en dat nog vele jaren hoop te doen. Aannames over watje met een beperking nog kan, worden vaak wel heel snel gedaan, zo blijkt ook uit een uitspraak van het College voor de Rechten van de Mens. Het betrof hier een man met een psychische aandoening die in het verleden zorg kreeg op basis van de Wet Langdurige Zorg. Zijn situatie was inmiddels ten goede veranderd. 

De man wilde een appartement huren bij een woningbouwvereniging. Hij voldeed aan alle voorwaarden . Toch wees de woningbouwvereniging de aanvraag af. De WLZ- indicatie was daarvoor de reden. Bovendien dacht de verhuurder dat de woning niet geschikt zou zijn omdat er veel jongeren in de flat woonden en het lawaai dat zij mogelijk maakten, teveel prikkels voor de man zou geven. Een hulpverlener had meermalen geprobeerd telefonisch informatie aan de verhuurder te verschaffen, echter zonder succes. 

Het College oordeelde dat hier sprake was van discriminatie. Slechts als de veiligheid of gezondheid in gevaar zou komen, had de verhuurder een punt. Maar dan zou dat gevaar objectief moeten worden vastgesteld, dit ter voorkoming van stereotypering en vooroordelen over wat een persoon met een handicap wel of niet kan. Navraag in het eigen netwerk op het risico van gevaar van de man door de verhuurder achtte het College geen objectief onderzoek. 

Wat de woningbouwvereniging wel had moeten doen, was contact met de man opnemen en met de hulpverleners van de zorginstelling. Maar dan nog had de verhuurder moeten nagaan of het gevaar niet afgeweerd had kunnen worden door een doelmatige aan passing. Verder had de woningbouwvereniging de last die hij zou hebben van prikkelgevoeligheid niet voor de man mogen invullen. 

Het College concludeerde dan ook dat de woningbouwvereniging had gediscrimineerd. En terecht!

Zie voor de uitspraak: oordelen.mensenrechten.nl/oordeel/2025

Marijke Osinga
Auteur en jurist