Fusie
Column IngezondenKerst is de maand waarin we massaal geloven dat samen beter is: samen zijn, samen eten, samendoen. Maar die gedachte lijkt niet helemaal aan te slaan bij sommige commentaren.
Die raken al in paniek bij elk bericht waarin GroenLinks en PvdA het woord samen durven te gebruiken—misschien ook omdat een sterke linkse partij wel eens echt zou kunnen werken.
Toch klinkt het soms alsof Sodom en Gomorra worden herbouwd. Dat de wereld vergaat wanneer twee partijen erkennen dat ze al jaren dezelfde taal spreken. Wie iets verder terugkijkt, ziet dat de Nederlandse politiek juist bestaat bij de gratie van fusies en afsplitsingen.
De VVD? Ontstaan uit onvrede binnen de PvdA. Het CDA? Een verbond van drie christelijke stromingen die ooit zwoeren dat ze nooit met elkaar door één deur zouden kunnen. GroenLinks? Een bundeling van vier partijen die dachten dat samenwonen onmogelijk was. En de PvdA zelf? Een fusie van sociaaldemocraten, vrijzinnig-democraten en christelijk-socialen. En laten we een aantal recente, rechtse afsplitsingen maar even buiten beschouwing.
Men doet voorkomen alsof deze fusie een radicaal experiment is. Maar in werkelijkheid lijkt ons politieke landschap op een kerststal: iedereen schuift van tijd tot tijd wat dichter naar elkaar toe of gaat van elkaar af. Niemand past perfect, maar samen vormen ze een geheel
Mijn punt: als twee partijen al jaren dezelfde taal spreken, dezelfde zorgen delen en dezelfde oplossingen zien, hoe vreemd zou het dan zijn om níet samen te werken. Een fusie verbindt het verleden, verankert het heden en versterkt de toekomst. Misschien is dat wel de kerstgedachte waar ik me aan vasthoud: niet kijken naar wat ons scheidt, maar samenbrengen wat al lang bij elkaar hoort. Daarom zetten wij deze stap. Samen. Juist met Kerst. Ik wens u mooie dagen toe.
Arnold Posthuma, Raadslid PvdA
APosthuma@voorschoten.nl
