Wetenschap werkt!
Column Ingezonden‘Fly me to the moon, let me play among the stars.’ Gezongen door velen, maar onlosmakelijk verbonden met de versie van Frank Sinatra uit 1964. Het liedje klinkt licht, bijna vanzelfsprekend. Alsof de weg naar de maan al te bereiken is met alleen een groot verlangen.
Na alle onrust van de afgelopen maanden was ik wel toe aan iets hoopgevends. En dat kwam dus van boven. Meer dan vijftig jaar na de eerste maanlanding heeft NASA met het Artemisprogramma opnieuw een stap gezet: een succesvolle reis rond de maan. Vierhonderdduizend kilometer afstand, extreme hitte, kosmische straling – het blijft nauwelijks te bevatten dat mensen deze reis kunnen maken
Wereldwijd werkten tienduizenden mensen aan dit project. Meer dan vierduizend bedrijven deden mee. Ook Nederlandse wetenschappers droegen bij met de bouw van de zonnepanelen. Zonder die kennis was deze missie zelfs niet mogelijk geweest. Maar het meest fascinerend vond ik de beelden uit de controlekamer. Geen chaos, maar rust en concentratie. Rijen mensen achter schermen, de ogen gefixeerd op data. Geen verzamelaars van meningen, maar wetenschappers die jarenlang hebben gestudeerd, vaak gepromoveerd, en zich hebben vastgebeten in berekeningen die kloppen.
Je zag het verloop van de missie terug op hun gezichten. Bij de lancering, bij de extra stuwkracht die het toestel losmaakt van de aarde en tijdens de vlucht naar de donkere kant van maan, zonder radiocontact. En dan, wanneer het signaal terugkomt, en wanneer de terugkeer door de dampkring uiteindelijk slaagt en de capsule veilig in de oceaan landt. Stapje voor stapje. Geen opluchting omdat het toevallig goed ging, maar omdat alles wat berekend was, blijkt te kloppen. Een ruimteschip gebouwd op kennis, twijfel, doorzettingsvermogen en precisie. Een wijze les voor de politiek: niet alleen dromen, maar begrijpen en dan ook doorpakken.
En oja: Wetenschap werkt. Dat is geen mening.
Arnold Posthuma, Raadslid PRO
