Vorige week studeerde Catelijn af in de Bonaventurakerk in Woerden. Daar voerde ze het Dona Nobis Pacem van Vaughan Williams uit met koor en orkest. En werken van Purcell, Nysted en Elgar. Foto: PR
Vorige week studeerde Catelijn af in de Bonaventurakerk in Woerden. Daar voerde ze het Dona Nobis Pacem van Vaughan Williams uit met koor en orkest. En werken van Purcell, Nysted en Elgar. Foto: PR

Catelijn van Berkel: ‘Ik word gewoon heel erg gelukkig van muziek’

Cultuur Kunst & Cultuur

Een studie geneeskunde of het conservatorium? De 26-jarige Catelijn van Berkel kwam er niet uit en dus doet ze het allebei. Vorige week studeerde ze af als klassiek koordirigente en na de zomer van volgend jaar hoopt ze arts te zijn. Een bijzondere combinatie?

‘Voor mij niet’, lacht Catelijn. ‘Ik vind juist dat er veel overeenkomsten zijn. Bij allebei gaat het om mensen en dat interesseert mij juist. Aan de andere kant is geneeskunde vooral erg praktisch terwijl het bij muziek juist om creativiteit gaat. Bovendien word ik gewoon heel erg gelukkig van muziek. Natuurlijk was het erg druk maar juist door die afwisseling en doordat het allebei erg leuk is, hou je het vol.’

Muziek heeft altijd centraal gestaan in het leven van Catelijn. ‘Op 5-jarige leeftijd ging ik al naar mijn eerste kinderkoor. Op mijn basisschool, de Fortgens, werd heel veel aan muziek gedaan. Juf Marianne van Barneveld had altijd haar gitaar bij zich en we zongen elke dag. Maar ook de weeksluitingen en de musical vond ik geweldig. Toen ik 9 was ging naar de Nationale Koren. Ik begon bij het kinderkoor en stroomde later door naar de Jeugdkoren, waar ik nog steeds betrokken ben. Mijn ouders en pianolerares hebben mij altijd gestimuleerd verder te gaan in de muziek.’

Na haar middelbare schooltijd op het Stedelijk koos Catelijn toch in eerste instantie voor de studie medicijnen. Ze was toen 17 jaar. ‘Maar na drie jaar bleek de muziek meer te trekken. Zangeres wilde ik niet worden, maar koordirigent wel. Ik had zoveel ideeën om mensen met muziek in contact te brengen. Mijn voordeel was wel dat ik al 14 jaar zelf in een koor zat, ik kende het klappen van de zweep zeg maar.’ Catelijn meldde zich aan bij het Conservatorium in Utrecht, daar studeerde ze ook medicijnen. ‘Wat mij nog meer aansprak was dat er een grote diverse groep mensen zat van allerlei leeftijden en een bevlogen docent. Ik heb er ontzettend veel geleerd.’

Een koor had ze ook al snel. Sterker, ze richtte het zelf op. ‘Reykur, is een kamerkoor van oud-studenten’, lacht ze. ‘Allemaal mensen die het leuk vonden om te zingen en dat na het afstuderen misten. We hebben 32 leden tussen de 25 en 35 jaar. We proberen drie concertprogramma’s per jaar te brengen en ik ben de vaste dirigent. In januari start ik met eenzelfde soort kamerkoor in Leiden. Heel spannend.’

Haar grote voorbeeld is Krista Audere, een dirigent van Letse afkomst. ‘Zij dirigeert de beste koren en vliegt heel Europa door. Vorig jaar won ze de prestigieuze Eric Ericson Award. Dat geeft wel aan hoe goed ze is en ze is een echte inspiratie voor mij. Mijn doel? ‘Voor het Nederlands Kamerkoor staan, dat is wel het summum. Maar ik vind het ook leuk om met semi-professionele jonge mensen te werken. Die zijn zo bevlogen. Mijn hart ligt bij de klassieke muziek, dat vind ik het allerleukste. Moderne componisten, van na 1900, als Duruflé en Vaughn Williams trekken mij het meest. Uitdagende muziek die ruimte geeft voor je eigen creatieve invulling. Daarnaast breng ik met mijn eigen koor ook musicalmuziek zoals Mary Poppins. Dat heb ik gearrangeerd naar vier-stemmige muziek. Is ook heel leuk om te doen.’

Tijdens haar afstuderen was de jury met onder andere Jos van Veldhoven heel positief. ‘En ik was eigenlijk ook wel tevreden’, zegt Catelijn. ‘Een cijfer krijg je nooit maar ik was erg blij met de mooie feedback.’ En wat wordt het in de toekomst? Arts of dirigent? ‘Ik hoop volledig de muziek in maar dat is niet zo makkelijk. Wellicht een combinatie van huisarts en muziek!’