‘De musical heeft mijn leven veranderd’

Als ze elkaar weer zien, amper een week na de laatste voorstelling, wordt er dik geknuffeld. Het tekent de sfeer binnen de groep. Suzanne, Hélène en Rob zijn drie van de 70 amateurs die met de musical ‘De Prijs van Vrijheid’ meededen. Maandenlang is er gerepeteerd met vier prachtige optredens half oktober. Samen kijken ze terug op een hectische periode die hun leven in meerdere of mindere mate heeft veranderd.

De Prijs van Vrijheid werd half oktober vier keer opgevoerd. De musical speelde zich af in Voorschoten na het Leidens Ontzet waarbij het dorp vrijwel werd verwoest. Rudi Oranje schreef het verhaal en regisseerde, Peter Wagenaar tekende voor de muziek en de liedjes. De casting voor de personages is gedaan door Rudi en Irene Min en bestond voor het grootste deel uit Voorschotenaren. 

Waarom hebben ze zich gemeld? "Ik kreeg een mailtje van Marcel Cramwinckel", vertelt Hélène van Velsen. Zij speelde een boerenvrouw en zat in de dansgroep. "Ik hoefde er geen minuut over na te denken: ja!! Ik zing bij Popcore All Sounds, heb veel korenervaring en dans graag." 

Suzanne Benders las de oproep in de krant. Ook zij kreeg de rol van boerenvrouw maar werd ook choreografe. "Tot mijn 20e danste ik in een gezelschap. Ik heb showballet en jazzballet gedaan dus ik had al podiumervaring, maar dat zegt natuurlijk niks. Rudi haalde me eruit en vroeg of ik de choreografie wilde doen. Een geweldige uitdaging." 

Rob van der Zanden kreeg de rol van boerenman maar was ook Justinus van Luijendijk, de Leidenaar die arrogant de boerderij van Boer Bonke komt opeisen. "Ik heb jarenlang aan amateurtoneel zitten denken maar die stap was te groot want ik heb nul ervaring. Ik las het in de krant en dacht ‘dit is dat duwtje’."

Alle drie kwamen ze door de auditie. En dan de eerste repetities. "Een beetje onwennig, sommige mensen kenden elkaar, anderen kenden niemand", zijn de drie eensgezind. "Het is dan toch een losse groep van mensen zonder ervaring. Het knappe van Rudi en Peter is dat ze iedereen goed bekijken, eruit halen wat er in zit en daarop de musical schrijven. In de loop van de maanden ontstond er een fantastische sfeer binnen de groep. Niemand was afgunstig op elkaar, samen werd er naar een mooie musical gewerkt."

Nooit twijfels gehad? "Natuurlijk wel", schateren de drie. "Zelfs tot een week voor de voorstelling nog", zegt Suzanne. "Af en toe dachten we: waar zijn we aan begonnen? Waarom doen we dit? De rap tijdens het kluslied (de dans met de schoppen) bijvoorbeeld wilde maar niet lukken. Zelfs zover dat Rudi en Peter overwogen om het nummer terug te trekken. Dat was het moment waarop iedereen nog een tandje bij zette en hij is er in gebleven."

Hoe heeft de musical je leven veranderd? "Het heeft veel gedaan voor mijn zelfvertrouwen", vertelt Rob. "Toespraken durfde ik bijvoorbeeld niet te geven. Doodeng. Die angst ben ik kwijt. Ik heb voor 350 mensen gestaan, die 20 die naar me luisteren red ik ook wel." En voor Suzanne was de musical reden om het dansen weer op te pakken. "Die passie is weer terug." Hélène genoot van alle complimenten. "Ook van mensen die ik niet kende! En ik heb geleerd dat ik voor publiek durf te staan en het lef heb om dat ook te doen!"

Volgend jaar weer? "Voorlopig even afkicken", zeggen de drie. Rob: "Ik heb vier maanden lang met het script onder mijn arm gelopen, nu is het tijd om weer eens lekker thuis te zijn." Toch heeft het musicalvirus de drie wel in zijn greep. "Rudi heeft al aangekondigd wellicht in de toekomst weer bij ons aan te kloppen. En misschien doen we dan wel weer mee! Binnenkort is er nog een bijeenkomst met alle deelnemers. Wie weet?"