PvdA herdenkt op 1 mei: Raadslid Anke Stoker

Anke Stoker (1904 - 1990) volgde het uit de raad vertrekkend PvdA-lid Gerrit Mol in mei 1960 op. Haar geloofsbrieven werden in de raad van 18 mei 1960 door een commissie uit de raad onderzocht en goed bevonden. Op 27 mei 1960 werd Anke Stoker tot de raad toegelaten en daardoor de tweede vrouw in de gemeenteraad. Het zittende VVD-raadslid mevrouw A. De Waal Malefijt-Spruyt was verheugd daar over en sprak dat in de raad uit. Ze zit nu niet meer alleen in de door mannen gedomineerde gemeenteraad.

door Jan Spendel

Anke is een geboren Rotterdammer. Een doener, een van ‘niet lullen, maar poetsen’. Ze studeerde af in de klassieke letteren. Haar echtgenoot Rudolf Hendrik Oldeman was kunstschilder (stillevens, marines en landschappen) maar ook predikant van de Nederlands Hervormde gemeente. Samen kregen ze twee kinderen.

Adresboek
Op 8 juli 1960, in haar eerste vergadering, spreekt doctoranda Anke Stoker als raadslid haar “maidenspeech” uit. Het gaat over het Voorschotense adresboek waar ze zich zorgen maakt over de lay out. Ze vraagt om van gemeentewege daar meer aandacht en toezicht op uit te oefen. Het adresboek is volgens haar een soort visitekaartje van de gemeente. Dat moet er niet rommelig uitzien. Het adresboek bevatte toentertijd een complete opsomming van inwoners (= hoofden van huishouden), verenigingen, scholen, gemeente bestuur en allerlei bedrijven en winkels.

Trampassagiers
Het blijft niet bij deze eerste punt. Stoker komt met meer en laat zo zien een vliegende start te maken. Ze vraagt aandacht voor onder andere het stopgebod op het gevaarlijke kruispunt Pauwenstraat-Schoolstraat; de parkeer situatie nabij de Gouden Leeuw aan de Veurseweg, waardoor het voor trampassagiers vaak moeilijk is om uit te stappen en over voorrangsborden aan de Veurseweg die door opgaand groen aan het gezicht worden onttrokken, hetgeen zij toch wel zeer gevaarlijk acht.

Vriendelijk en puntig
Anke Stoker hield zich in de raad veelzijdig bezig met scholen, sociale aangelegenheden, cultuur (streekmuziekschool), verkeer en openbare werken. Ze bracht dat in op eigen wijze, typisch vrouwelijk vriendelijk en als het moest puntig. Anke Stoker had een grote vrijheid van handelen in de functionele raadscommissies gekregen van haar fractie. Er werd met grote openheid gewerkt. Daardoor was ze altijd volkomen van alles op de hoogte en kon ze haar fractievoorzitter Paul Pels of fractiegenoot Henk van Eerde altijd vervangen. Na 10 jaar zat haar raadswerk er op.

Meer vrouwen in de politiek
Bij haar afscheid in de raad op 28 augustus 1970 zij ze over het raadswerk: “Al het werk dat men als raadslid doet, heeft eigenlijk te maken met het leefklimaat en het leefmilieu, termen die wij tegenwoordig veel gebruiken maar die toch zozeer met het persoonlijk leven van de burgers zijn verweven. Dat een vrouw daarin haar eigen inbreng heeft, is misschien logisch. Daarom is het naar mijn mening zo jammer, dat zich zo weinig vrouwen op politiek terrein begeven; juist in de gemeenteraden hebben zij zo weinig zitting. Ik spreek dan ook de wens uit, dat in de komende jaren capabele vrouwen zich zodanig ontwikkelen dat alle politieke partijen ruimschoots de gelegenheid hebben vrouwen op verkiesbare plaatsen te zetten, opdat wanneer u(= burgemeester) de Raad toespreekt het ‘mevrouw, mijne heren’ spoedig voorbij zal zijn en het in de toekomst altijd zal zijn’ dames en heren’.”

Bron: Honderd jaar sociaaldemocratie in Voorschoten, Jan Spendel, 2024