<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=voorschotensekrant.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo voorschotensekrant.nl
<p>Jan Koster is vrijwilliger en secretaris bij Museum Voorschoten. &#39;Er zit ontzettend veel geschiedenis in Voorschoten. Daar moet ik nog veel over leren.&#39; Foto: VSK</p>

Jan Koster is vrijwilliger en secretaris bij Museum Voorschoten. 'Er zit ontzettend veel geschiedenis in Voorschoten. Daar moet ik nog veel over leren.' Foto: VSK

(Foto: )

Ontmoeting bij de dorpspomp

In vroeger tijden ontmoette men elkaar bij de Dorpspomp op de Voorstraat. De Voorschotense Krant heeft deze traditie in ere hersteld. Studente Rosanne Peters interviewt elke maand een dorpsgenoot. Deze keer is Jan Koster van Museum Voorschoten aan het woord. 

Naam: Jan Koster
Leeftijd: 69 jaar
Functie: secretaris Museum Voorschoten
Status: samenwonend

Waar ben je geboren en getogen?
‘In Rotterdam, in Zuid wel te verstaan. Op mijn 20e ben ik daar weggegaan om in Leiden biologie te gaan studeren. Na mijn afstuderen ben ik op de universiteit gebleven omdat ik er een promotieplek kreeg. Ik ben in 1993 gepromoveerd maar het was een lastige tijd en een vaste baan zat er niet in, ik hopte van het ene tijdelijke werk naar het andere. Dat moest anders, vond ik. Via via kwam ik terecht bij de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Daar was ik beleidsadviseur op het gebied van onderwijs, zoals leerlingenvervoer en leerplicht. Interessant werk dat ik tot aan mijn pensioen heb gedaan.’

Hoe ben je in Voorschoten terecht gekomen?
‘12 jaar geleden woonden en werkten mijn partner en ik in Den Haag maar daar wilden we weg. In een brede cirkel hebben we gezocht en in Voorschoten konden we een leuk en mooi huis kopen. Dit is een fantastisch en uniek dorp, een oase in de Randstad en dat moeten we vooral zo houden.’

En het werk bij het Museum?
‘Toen wij hier kwamen wonen heb ik me verdiept in de geschiedenis van het dorp, want je kon wel duidelijk zien dat het dorp een rijke historie kent. Dan kom je uiteindelijk natuurlijk uit bij het museum. Ik heb altijd gedacht: na mijn pensioen ga ik daar werken. Ruim twee jaar geleden was het zo ver en een maand later, stond ik voor de deur.

Ik begon als gastheer maar toen begin vorig jaar corona uitbrak heb ik Hans Rasch geholpen een rondleiding te digitaliseren, zeg maar te streamen. Het werk was ontzettend leuk maar een echt succes was het niet want onze doelgroep is toch wat ouder en wil liever langskomen. Gelukkig kan dat nu weer, al is het maar in kleine groepjes. Kort nadat we de klus hadden geklaard werd ik gevraagd als secretaris, een taak die mij niet vreemd is want dat heb ik jarenlang gedaan voor diverse commissies bij de VNG. Daarnaast ben ik nog steeds gastheer, vertel wat mensen in Voorschoten kunnen bekijken, doe de PR, schrijf artikelen in deze krant en ik geef rondleidingen. 

We zijn ook bezig met rondleidingen door de Voorstraat, dat ga ik op termijn ook doen. Ik ben al een keer met Jan Sloof meegelopen maar wat die man weet, dat kan ik nooit inhalen. Personen, gebouwen, geschiedenis, over alles weet hij boeiend te vertellen. Ik moet absoluut nog verschillende keren meelopen en veel leren voordat ik zelf met een groep de Voorstraat op ga.’

Wat doe je verder nog?
‘Ik zing! Al jaren bij diverse koren en ik zing wel eens solo’s. Nu zit ik bij een klein koor waar we vooral klassieke muziek brengen. Verder hebben we een grote tuin wat veel werk vergt. Een echte ‘biologentuin’, er groeit en bloeit van alles maar hij is niet netjes aangeharkt!’


&lt;SCRIPT SRC=&quot;//secure.adnxs.com/ttj?id=&amp;cb=[CACHEBUSTER]&amp;referrer=voorschotensekrant.nl&amp;pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&amp;postcode=&quot; TYPE=&quot;text/javascript&quot;&gt;&lt;/SCRIPT&gt;
Meer berichten