<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=voorschotensekrant.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo voorschotensekrant.nl
<p>Zlata en Emilia uit Oekra&iuml;ne legden een krans namens hun landgenoten</p>

Zlata en Emilia uit Oekraïne legden een krans namens hun landgenoten

(Foto's: VSK)
Regio nieuws

Honderden inwoners aanwezig bij indrukwekkende dodenherdenking

Voor het eerst na corona was er vanavond weer een openbare dodenherdenking bij het herdenkingsmonument naast het gemeentehuis. Dat er behoefte aan herdenken is bleek wel uit het grote aantal inwoners dat er bij was. Inclusief Zlata en en Emilia, twee Oekraïense meisjes die sinds kort in het dorp wonen. Zij legden een krans namens de Oekraïense gemeenschap. 

De Nutsschool was dit jaar uitgenodigd om de herdenking bij te wonen. Als voorbereiding gaf burgemeester Stemerdink voor de meivakantie al een gastles over de oorlog. Samen met Yuna Feitsma en Valin Veenhof legde de burgemeester de eerste krans. Sam van der Mark en Maila L’Abee legden bloemen namens de school. Lauren Croes en Pascal Hendriksen droegen een gedicht voor. 

Het gedicht van Lauren:

De angst die mensen toen voelden
is voor ons onbekend
Het verliezen van geliefden is iets dat nooit went
verdriet om wat gebeurd is, zit diep in ons hart
zelfs lang na het maken van een nieuwe start
Wij staan hier met zijn allen om deze vreselijke gebeurtenis te herdenken
en hopen dat mensen elkaar in plaats van oorlog
een glimlach schenken

Het gedicht van Pascal:

Nooit meer
Hoe zou het zijn? Vrede overal..
Nooit meer iemand die moorden zal
Liefde en verdraagzaamheid voor iedereen
En al die haat, daar kijken we doorheen
Geen oorlog meer, nee dat echt nooit
En geen malloot die met bommen strooit
Veel te akelig al die dood
Wij pakken je op, want jij bent Jood
Het is te gek voor woorden
ze blijven maar vermoorden
Geen oorlog meer...Nee, dat nooit!

Laurentius zorgde voor de muzikale omlijsting en de trompettist speelde de taptoe. Na de twee minuten stilte en het Wilhelmus sprak burgemeester Stemerdink de aanwezigen toe. Ze ging in op de afgelopen coronajaren. 

‘Vrijheid en verbondenheid, twee woorden die makkelijk zijn uitgesproken maar niet vanzelfsprekend zijn. De coronapandemie heeft tegenstellingen in ons persoonlijk leven, in families en vriendengroepen, naar de oppervlakte gebracht. Persoonlijk zeggenschap over ons eigen leven en het collectieve belang van maatregelen leken niet altijd verenigbaar. Er werd gekeken naar tegenstelling in plaats van overeenkomsten.

We hebben elkaar twee jaar alleen via beeldscherm gezien. In die periode zijn ook meningen digitaler geworden. Opvattingen werden neergezet als feiten en de ruimte voor nuanceringen werd steeds kleiner. Dieptepunt was de vergelijking tussen de invoering van de coronamaatregelen het regime ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Elke vergelijking is misselijkmakend en volkomen misplaatst. De verschrikkingen die toen plaatsvonden gaan het weldenkend menselijk verstand te boven en zijn met geen pen te beschrijven. De holocaust mag nooit, nooit worden gerelativeerd. En het hoogste offer dat door velen is gebracht voor onze vrijheid, mag nooit worden vergeten. Dankzij hen staan wij hier in vrijheid. 

Maar deze vrijheid betekent niet dat je zonder regels leeft. De grenzen van onze rechtstaat moeten we met elkaar bewaken en beschermen, elke dag weer. Alleen dan kunnen we samen blijven leven in vrijheid.

Dat die vrijheid niet overal in Europa vanzelfsprekend is wordt pijnlijk duidelijk door de aanwezigheid van de Oekraïense vluchtelingen in het dorp. ‘Al wekenlang vangen particuliere huishoudens belangeloos vluchtelingen op. Ook de Zusters van Huize Bijdorp en sinds deze week zijn er vluchtelingen in het gemeentehuis. Het is met veel steun en hulp uit de samenleving aangepast tot tijdelijk woonverblijf. Wat een verbondenheid is er in de Voorschotense samenleving!’

De burgemeester wees ook naar het schilderij dat de Oekraïense Zlata maakte van een engel die een jurkje draagt in de kleuren van de Nederlandse vlag met daarnaast een ballon met het wapen van Voorschoten. De achtergrond is in de kleuren van Oekraïne geschilderd. Het schilderij hangt in het gemeentehuis. De bloemen die Zlata en Emilia bij het monument legden zijn ook in de kleuren blauw en geel. ‘Met een nieuwe oorlog in Europa beseffen we ons opnieuw hoeveel geluk we hebben dat wij in een vrij en veilig land mogen leven’, besloot de burgemeester. ‘Laten we die vrijheid koesteren en morgen met elkaar vieren!’

De volledige speech is te lezen op de website van de gemeente.



&lt;SCRIPT SRC=&quot;//secure.adnxs.com/ttj?id=&amp;cb=[CACHEBUSTER]&amp;referrer=voorschotensekrant.nl&amp;pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&amp;postcode=&quot; TYPE=&quot;text/javascript&quot;&gt;&lt;/SCRIPT&gt;
Meer berichten