Mart Rietbroek (l) en Steef Harlaar kijken terug op bijna veertig jaar VJTV, de Voorschotense Jongeren Trek Vereniging.
Mart Rietbroek (l) en Steef Harlaar kijken terug op bijna veertig jaar VJTV, de Voorschotense Jongeren Trek Vereniging. Foto:

DE VJTV wandelt door tot de 100! En verder…

Algemeen Regio nieuws

Dat de gemeente Voorschoten op 1 september 1987 de subsidie stopte, betekende aan de ene kant het einde van jongerencentrum de Lindehoeve, maar stond daarmee ook onbedoeld aan de basis van de VJTV, de Voorschotense Jongeren Trek Vereniging, die dit jaar haar 75e lange-afstand-wandeltocht vierde!

door Rob van Hilten

Steef Harlaar en Mart Rietbroek werkten in 1987 net zoals veel andere Voorschotense jongeren als vrijwilliger bij de Lindehoeve, toen gevestigd in de boerderij waar nu het gelijknamige gezondheidscentrum is. De werkloosheid onder jongeren was toen hoog en met het stoppen van het jongerencentrum zou een bindend element van jongeren verdwijnen. De angst bestond dat de hechte vriendengroep uiteen zou vallen. 

Om dit te voorkomen, stelde een aantal vrienden voor om eens met elkaar te gaan wandelen, en na een proefwandeling in de Drunense Duinen werd besloten om dit ‘grootser’ aan te pakken. ‘In Voorschoten waren er in die tijd een paar woongroepen’, begint Steef, ‘Ik woonde in de Schoolstraat 17, Mart woonde op het Aletta Jacobsplantsoen en met een aantal leden van die woongroepen hielden we op 3 april 1988 in Het Wapen van Voorschoten de oprichtingsvergadering van de VJTV. Kort daarna, op 15, 16 en 17 april liepen we onze eerste tocht, de Ronde van Beffe, in de Belgische Ardennen.’

Luik-Bastenaken-Luik
‘Als ik aan het begin van de VJTV denk, moet ik altijd denken aan de beginregel van Titaantjes, van Nescio: “Jongens waren we – maar aardige jongens, al zeg ik het zelf.” Het was toen nog een tamelijk ongeorganiseerd zooitje,’ vertelt Mart. ‘We waren met 16 mensen, een Volkswagenbusje en een Renault 4 en hadden helemaal niets geregeld, behalve de route dan.

We zetten onze tentjes op langs de kant van de weg, vlakbij café Le Vieux Hampteau in Hampteau en werden op zondagmorgen na de wandeltocht wakker van kabaal dat werd veroorzaakt door de wielerkaravaan van Luik-Bastenaken-Luik, de wielerwedstrijd die dat jaar werd gewonnen door Adri van der Poel, de vader van de bekende Matthieu van der Poel.’

Gebrekkige communicatie
De eerste tochten vonden plaats in het premobiel tijdperk, dus onderlinge communicatie tijdens de tocht was nagenoeg onmogelijk. Iedere tocht kende een aantal vaste elementen: een kroeg werd het strategisch start- en eindpunt waarvandaan tweetallen rond middernacht met een tussenpozen van minuten in het pikkedonker vertrokken. Tijdens de tocht moesten de lopers herkenningspunten fotograferen met de andere loper op de foto als bewijs dat de teams de hele tocht hadden gelopen. ‘De eerste tocht had een lengte van ongeveer 50 kilometer, maar gezien de gebrekkige navigatiemiddelen duurde die voor sommige teams wel veel langer’, grinnikt Mart. ‘We hadden de afspraak’, vult Steef aan, ‘dat wanneer een team op zondagmiddag om 2 uur nog niet binnen was, ze maar ergens langs de weg moesten gaan staan, dan zou de rest hen wel oppikken.’

Beter georganiseerd
Ondanks het afzien sloeg het idee van lange-afstand-wandeltochten aan bij de leden van de VJTV. Sinds 1988 worden er nu ieder jaar twee tochten georganiseerd, voornamelijk in de Belgische of Franse Ardennen, de Eiffel en een keer zelfs werd de oversteek naar Engeland gemaakt. ‘In de loop der jaren is er wel het een en ander veranderd aan de tochten’, vervolgt Steef. ‘Allereerst boeken we een camping, want langs de kant van de weg kamperen is heftig. Gezien de voortschrijdende leeftijd van ons allemaal, zijn de tochten minder lang geworden, nu tot maximaal 35 kilometer. Sinds een aantal jaar hebben we zelfs een lightversie van 17 kilometer geïntroduceerd. Maar wat altijd hetzelfde is gebleven is een kroeg als start- en eindpunt en hoogteverschil in het parcours!’

Wisselende groepsgrootte
Op 16, 17 en 18 mei van dit jaar vond de 75e tocht plaats, een aantal dat veel leden niet voor mogelijk had gehouden toen de VJTV begon. Mart: ‘De grootte van de groep varieerde per keer. Het hoogst aantal deelnemers aan een tocht was 38. Niet iedere loper is lid geweest van de jeugdsoos, leden van de VJTV mochten op een gegeven moment ook introducees meenemen. En gezien onze leeftijden, lopen nu ook regelmatig kinderen van VJTV-leden mee. In totaal hebben ongeveer 190 verschillende lopers aan een of meerdere tochten meegedaan.’

Tocht 100 in zicht
Ofschoon de leden een stuk ouder zijn dan bij de eerste tocht, is de VJTV nog lang niet van plan om te stoppen. ‘Tocht 76 staat al gepland voor september, dan gaan we naar de Eiffel. En ook de voorbereidingen voor tocht 77 in het voorjaar zijn al in volle gang’, besluit Steef. ‘In dit tempo hoeven we nog maar 12,5 jaar te gaan voordat we tocht 100 gaan lopen. Hoe lang die dan zal zijn en in welke hoedanigheid wij die lopen, dat weten we nog niet, maar dat die er gaat komen, staat voor ons als een paal boven water!’ aldus Mart.

In mei was er de 75e tocht. Een aantal dat veel leden niet voor mogelijk had gehouden toen de VJTV begon eind jaren tachtig. Foto: PR