Column: Terug op de middelbare school
Column IngezondenIk weet niet of ik hierin uniek ben, maar ik droom regelmatig dat ik weer terug ben op mijn middelbare school. Deze school was het Bonaventuracollege aan de Marienpoelstraat.
In de brugklas hadden we een biologieleraar voor wie iedereen een beetje bang was. Zwaar pijprokend (onvoorstelbaar nu) liet hij je naar voren komen voor een overhoring. Ik wist het antwoord niet zeker, dus ik begin met: “Ik geloof dat ….” De leraar onderbrak mij chagrijnig. “Geloven! Geloven doe je in de kerk. Weten doe je hier.” Dat hielp niet echt om je minder zenuwachtig te worden.
Onder de opmerking van de biologieleraar zat een bepaalde opvatting: “Geloof staat tegenover wetenschap Je gelooft alleen omdat je iets niet weet.” Maar geloof geeft volgens mij wel degelijk kennis. Het is alleen een ander soort kennis dan wis-, natuur -of scheikunde ons geven.
De wetenschap geeft ons allerlei technische uitvindingen die ons leven comfortabel maken. Zij geeft geen antwoord op een aantal wezenlijke vragen. Vragen als: “Waar doe ik het allemaal voor? Wat is de zin van alles? ”
Jaap (niet zijn echte naam) vertelt n.a.v. de begrafenis van zijn vader: “Zijn carrière was niet echt succesvol. Maar op zijn crematie werd ik verrast door het ene na het andere verhaal van collega’s op zijn werk. Verhalen hoe mijn vader hen geholpen had, toen ze het lastig hadden. Al die verhalen zetten me aan het denken. Ik begon vragen te stellen bij wat echt belangrijk is. Geld, succes, huisje - boompje - beestje waren altijd belangrijk voor mij. Ze zijn het nog steeds, maar ik voel de behoefte ze in een groter kader te plaatsen.”
Ik heb ooit iemand horen zeggen: “We kunnen pas echt ‘leven’, als ons leven een doel heeft. Tot die tijd ‘bestaan’ we alleen maar. Iedere mens heeft behoefte aan een groter kader wat richting geeft aan je leven.” Het grotere kader is precies wat geloof ons kan geven.
Pastoor Rochus Franken
