De opgeruimde huiskamer
Column IngezondenEen plein in Bilbao stroomt aan het eind van de middag vol met kinderen op stepjes, kletsende ouders, senioren in een rolstoel. Niemand wil binnen blijven. Naast me staat een groepje vrouwen om een tafeltje met pinxtos te praten. Om me heen gonst het als een bijenkorf.
Ik kan kiezen uit drie bars om drankjes en hapjes te halen. Eerst geven bomen schaduw, later wordt het schemerig maar de drukte neemt eerder toe dan af. Ben ik de eerste die op huis of hotel aangaat? De huiskamer van Bilbao, dat is de openbare ruimte. Er staan bankjes, er zijn kraantjes, de ruimte is gastvrij. En zo zorgen ze er ook voor. Om zeven uur beginnen de vegers, een loopt met een dikke slang achter een waterauto om de straat schoon te spuiten, een ander plukt wat plastic uit de bosjes. Maar veel afval zie ik niet.
De openbare ruimte als huiskamer, is dat hier ook een beetje zo? Ik mis hier wel de gezellige Spaanse drukte, zeker na het weekend van Voorschoten, en waar de spelende kinderen zijn gebleven is me een raadsel, maar aan de openbare ruimte lijkt het niet te liggen.
De mensen van de groen- en reinigingsdienst doen ook hier hun werk en meer dan dat. Ik breng graag hulde aan hen die onze huiskamer zo op orde houden, die tientallen mannen en vrouwen in oranje pakken in witte auto’s en groene maaimachines die elke dag rommel weghalen, de goten schoon houden, het gras maaien en de parken onderhouden.
We zijn de kleinste gemeente met een eigen reinigingsdienst, andere huren een commercieel bedrijf in. Eigen medewerkers houden hun dorp beter schoon, lijkt me. Dit jaar ging een Voorschoten Award (waarom niet Prijs?) naar de vrijwillige jutters. Ik ben een van hen, dank u, maar wil graag ook een speciale vermelding voor de professionals die elke dag onze huiskamer opruimen!
Koen de Pater is lid van de Duurzaamheidstafel en Vrienden van Voorschoten
Foto: Anemonen bloeien op de rotonde
