De Voorschotense cultuur
Column IngezondenOp de algemene ledenvergadering van Voorschoten ‘97 was clubcultuur een belangrijk thema. De voetbalvereniging wil beschrijven waar het nu staat met de clubcultuur en waar ze willen dat het heengaat. Belangrijk. Het handhaven en vormen van cultuur waar je leden zich mee kunnen en willen identificeren is heel belangrijk. Het zorgt voor binding. Binding met de club.
Dit is iets waar de gemeente wat mij betreft een voorbeeld aan mag nemen. Maar wat is nou precies die Voorschotense cultuur?
Voorschoten is zeiken dat de handhaving niet zichtbaar is.
Voorschoten is zeiken wanneer de handhaving zich wel toont.
Voorschoten is hondje Does op het Ambachtspad.
Voorschoten is markt op de Voorstraat.
Voorschoten is om 12 uur in de middag je eerste biertje bij het Wapen halen, kijkend naar de binnengereden paarden.
Voorschoten is om 12 uur in de nacht je laatste biertje bij het Wapen halen, kijkend met je linkeroog in je rechterbroekzak.
Voorschoten is het laten verloederen van je grootste maatschappelijke vereniging.
Voorschoten is het verkopen van je cultuur aan een Wassenaarder.
Voorschoten is het spijt krijgen van het verkopen van je cultuur aan een Wassenaarder.
Voorschoten is het betalen van een forse schadevergoeding aan een Wassenaarder.
Voorschoten is veel minder: een simpel biertje op de Voorstraat.
Voorschoten is veel meer: een gevoel.
Dat de Voorschotense cultuur veel aspecten heeft moge duidelijk zijn, nog veel meer dan ik nu kort heb benoemd. Sommige zijn belangrijker voor de één dan voor de ander. Het is nu voor Voorschoten zaak een goed beeld te vormen van haar huidige cultuur, te besluiten wat ze wil bewaken en wat ze wil veranderen.
Op dit moment zijn Voorschotense jongeren, op initiatief van Sander Douw, wel al bezig met het bouwen aan een Voorschotense jongerencultuur. Een goed voorbeeld, vind ik. Daarover later meer, na het zomerreces. Fijne vakantie en tot op de Voorstraat!
Stan Perel
