Burgemeester Stemerdink kreeg het eerste exemplaar Voorschotense Verhalen deel 5 van schrijver Jan Sloof
Burgemeester Stemerdink kreeg het eerste exemplaar Voorschotense Verhalen deel 5 van schrijver Jan Sloof Foto: VSK

Deel vijf van de Voorschotense Verhalen is uit

Cultuur Kunst & Cultuur

Zijn voorlaatste boek over de Rijndijk (vroeger Voorschotens grondgebied, nu Leiden) leverde zoveel informatie over het dorp op dat Jan Sloof niet anders kon dan er weer een boek over maken. Afgelopen vrijdag overhandigde hij in Museum Voorschoten het eerste exemplaar van Voorschotense Verhalen deel 5 aan burgemeester Nadine Stemerdink. 

Na Voorschotense Verhalen deel vier dacht Jan Sloof dat hij wel klaar was met die serie. Voorschotens eigen historicus richtte zich op een ander deel uit de geschiedenis van het dorp: de Rijndijk tot de jaren zeventig Voorschotens grondgebied voordat Leiden zich erover ‘ontfermde’ en er de wijk Stevenshof realiseerde. ‘Ik dacht dat dit boekje maar weinig inwoners zou aanspreken, en zeker in Leiden niet. Maar ik vergiste me, het was een flink succes, al zeg ik het zelf’, begint Jan die eigenlijk niet zo van de spotlights houdt maar met een microfoon in de hand, niet te stoppen is over het onderwerp Voorschoten. Eerder vertelde hij erover in de Voorschotense Krant: 

‘Naar aanleiding van dat boek over de Rijndijk, schreef iemand uit Katwijk me dat zijn vader in de jaren dertig van de vorige eeuw zelf al groene stroom opwekte, met zijn molen aan de Valkenburgseweg. Ik raakte geïnteresseerd, zeker gezien de actualiteit, en ging op zoek. En van het een komt het ander.’ 

En dat andere is bijvoorbeeld ook een schoolschrift met de jeugdherinneringen van Piet Versteegen. ‘Het schrift werd mij toegezonden door zijn dochter die hem jaren geleden vroeg iets op te schrijven over zijn jeugd. Piet is inmiddels overleden maar verhaalt smakelijk over zijn avonturen. Eerst biechten bij de Pastoor in de Laurentiuskerk en dan op je sokken de tuin in sluipen om appels te jatten. Maar de Pastoor had goeie oren en Piet werd gepakt. Dat intrigeert mij dan.’

En zo zijn er nog talloze andere verhalen, meer dan 30. ‘Korte verhalen over de families Groenewegen, Waaijer Boter en Kaas waar ik zelf heb gewerkt, Oudshoorn Expeditie en Veetransport, Overbosch, van café tot slijterij, Seegers en Jilles Limburg om er maar een paar te noemen. Er is ook een verhaal over de Hoek van Wassenaar, de boerderij die op de punt van de Schoolstraat en de Voorstraat stond, waar nu het beeld van het paard is. Toen de Blauwe Tram kwam, moest die om de boerderij heen. Dat werkte niet en dus ging de boerderij plat.’

Met decennia ervaring als archivaris gaat Jan voor elk verhaal op zoek naar de achtergronden. ‘De feiten moeten juist zijn, dus ga ik het papieren archief in. Googlen is er niet bij hoor’, lacht hij. ‘Veel is nog niet gedigitaliseerd. Gelukkig heb ik mijn vrouw Ina en Loes de Keuning om mijn teksten na te lezen en ook nu weer tekende Frits Fritschy voor de vormgeving. De vele foto’s krijg ik vooral van inwoners, oudere inwoners. Zoals mevrouw Van den Horn, moeder van fotograaf Jan, zij had nog prachtige opnames van haar zoon, onder andere van de Leidseweg, waar vroeger Kassier De Ruyter woonde en nu een artsenpraktijk zit.’

Burgemeester Stemerdink verhaalde over haar eerste ontmoeting met Jan Sloof. ‘In de bioscoop zaten we naast elkaar. Geïnteresseerd vroeg Jan wie ik was en wat ik voor de kost deed. Mijn naam zei hem niks en ik vertelde dat ik voor de gemeente werkte. Oh ja, wat doe je precies? Tja, toen kon ik er niet meer omheen. Jan verschoot van kleur toen hij zich realiseerde dat hij naast de burgemeester zat maar kon het niet laten om over Voorschoten te vertellen. We hebben samen nog de film afgekeken. Een leuke ontmoeting Jan en ik hoop dat er nog meer volgen’, besluit de burgemeester die belooft het boekje te gaan lezen maar ‘ik heb nog heel wat in te halen, begrijp ik.’

Voorschotense Verhalen, deel 5, is 160 pagina’s dik, kost € 15,- en is vanaf nu beschikbaar bij de boekhandels.

Na afloop sigeneerde Jan zijn boeken