De grote Richard Backx verhuist met zijn vrouw Jacky naar Spanje maar kijkt terug op een mooie tijd bij Voorschoten'97. Foto: VSK
De grote Richard Backx verhuist met zijn vrouw Jacky naar Spanje maar kijkt terug op een mooie tijd bij Voorschoten'97. Foto: VSK

‘Jeugd moet veilig en vertrouwd kunnen sporten’

Sport Sport

Tien jaar lang stond hij langs de lijn bij Voorschoten’97, eerst als vader, later als trainer/coach en de laatste drie jaar als jeugdvoorzitter. Maar tijdens het internationale Paastoernooi nam Richard Backx afscheid. Hij gaat samen met zijn vrouw, naar Spanje. 

Richard is Rotterdammer van geboorte en speelde zelf heel verdienstelijk bij Sparta. ‘Toen ik Jacky ontmoette ben ik naar Voorschoten gekomen. Onderdeel van mijn ‘inburgering’ was klaverjassen bij Voorschoten’97. Zo kwam ik binnen. Een paar jaar later begon onze jongste zoon Jim met voetballen. En tja, dan sta je elk weekend te blauwbekken en aanwijzingen te geven. Ik werd al snel ‘ingelijfd’ als trainer/coach bij de F-jes en vond het heerlijk. Oudste zoon Juul was waterdrager. Lag er een voetballertje op de grond, dan rende hij het veld op met de wereldberoemde spons, dan liepen ze zo weer’, lacht Richard. ‘We hebben heel wat kampioenschappen meegemaakt. Mooie tijden.

Ik haalde de meeste energie uit de contacten met die jonge voetballertjes. Je raakt betrokken bij hun leven, een lastige scheiding, problemen op school of financieel, dan probeer je te helpen want je wilt dat ze zorgeloos kunnen sporten! Belangrijk voor iedereen maar zeker de laatste jaren nu er ook buitenlandse spelertjes bij zijn gekomen bijvoorbeeld uit oorlogsgebieden als Syrië en Oekraïne. Beschadigde kinderen, psychisch en fysiek, soms nog met de littekens van de kogels. Dat doet je wel wat en loop je nog een stapje harder.’

Richard was ook jeugd coördinator, verantwoordelijk voor de indeling (’ook een uitdaging’) en werd In 2020 jeugdvoorzitter. ‘Aan de start van corona, niks mocht er meer. Toen de wedstrijden weer doorgingen, mochten ouders er niet bij zijn. Leg dat nou maar eens uit. Een lastige tijd. Uiteindelijk werd alles weer ‘normaal’.

Met zijn allen hebben we de laatste jaren keihard gewerkt aan verbetering van de contacten. Er kwam meer aandacht voor de Voorschotenaren binnen de club, die weten hoe de hazen lopen. Samen hebben we ervoor gezorgd dat V’97 een inclusieve, financieel gezonde en verenigde vereniging is waar iedereen in een veilige en vertrouwde omgeving kan sporten en waar plezier voorop staat. De club staat in de top 10 van de grootste verenigingen van Nederland met spelers vanuit de hele regio en een mooie samenstelling van voetbal en atletiek.

Onze jeugdopleiding staat als een huis. Dat zie je aan de vele voetballertjes die, als ze dat willen, kunnen doorstromen naar betaalde clubs als Feyenoord en ADO. Vorig jaar zijn we met die laatste club een partnerovereenkomst aangegaan met als doel het delen van informatie op het gebied van vernieuwingen van de jeugdvoetbal sport onder andere door het lopen van stages door onze jeugdtrainers en getalenteerde jeugdspelers en meer. Je ziet dat het werkt. Als de jongens onder 13 kampioen worden dit jaar, gaan ze bijvoorbeeld naar de betaald voetbal competitie. Hoe mooi is dat. Vorig jaar won het team het Paastoernooi en dit jaar stonden ze ook weer in de finale. Helaas verloren ze net van Vitesse maar ze stonden er. Het is het resultaat van jarenlang investeren in de eigen jeugd!’

Gaat hij het missen? ‘Natuurlijk, vooral de spelers, ouders en de voetbalquiz! Maar daar komen nieuwe uitdagingen voor terug in Spanje. Ik kan voor mijn werkgever ook op afstand werken en onze jongens blijven in Voorschoten dus af en toe zullen we in Nederland zijn. Het is geen afscheid voorgoed, we zullen elkaar echt nog wel eens tegenkomen!’