Onderwijs op socials: Facebookdidactiek

Een filmpje had 3.700 likes op Facebook en een juf op TikTok zei dat haar groep er dol op was. Voor je het weet wordt een goed gefilmd idee aangezien voor goed onderwijs. 

Slechte ideeën hebben tegenwoordig geen overtuigingskracht nodig, alleen een telefoon en bereik op sociale media. Dat geldt voor voedingsadvies, beleggen, huidverzorging en helaas ook voor onderwijs.
Sociale media zijn voor sommige leerkrachten de nieuwe personeelskamer, alleen dan zonder filter. Daar vliegen de “geniale” rekenstrategieën, knutselwerkjes en klasideeën je om de oren. In beeld zijn leerlingen druk en enthousiast aan het werk, maar veel doen is nog niet hetzelfde als veel leren.

Een truc waarmee een kind bij het antwoord komt, is niet automatisch een strategie waarmee een kind leert rekenen. Rekenen is geen goochelshow. Als alleen de goochelaar weet waarom de truc werkt, heeft de leerling weinig geleerd. Onderzoekers bekeken 500 populaire rekenactiviteiten op Pinterest. Slechts minder dan 2% ervan liet leerlingen diep nadenken over rekenen. In een ander onderzoek bevatte ongeveer een derde van het Pinterestmateriaal over negatieve getallen een wiskundige fout. Hoe vaak een pin gedeeld werd, zei nauwelijks iets over de juistheid ervan.

En dan de commercie. Een onderwijsinfluencer oogt als een betrouwbare collega en vertelt uit ervaring wat werkt. Ondertussen kan diegene door een aanbieder worden betaald om materiaal enthousiast aan te prijzen. Die bevlogen aanbeveling is dan gewoon reclame. Niet ieder filmpje of werkblad vraagt om een literatuurstudie. Maar als beroepsgroep weten we veel over hoe kinderen leren, oefenen en kennis opbouwen. Dan is het vreemd als een filmpje van 34 seconden hetzelfde gewicht krijgt als decennia aan opgebouwde kennis.

Misschien heeft die nieuwe personeelskamer vooral een oude vraag nodig voordat materiaal en strategieën de klas ingaan: wat leert een kind hiervan? Niet alles wat op Facebook staat, is immers waar.

Daniël Ponsen
www.danielponsen.nl