Gelukkig alleen
Column IngezondenOp een dag kwam er een nieuwsbericht voorbij dat alleenstaanden ongelukkiger en meer geld kwijt zijn. Dit blijkt uit een onderzoek. Ze zijn alleen niet bij mij langs geweest.
In mijn ogen wordt de alleenstaande als zielig neergezet. En daar ben ik even klaar mee.
Pas ben ik getuige geweest op de bruiloft van mijn broer. Ik was blij voor het mooie gezin met twee prachtige kinderen. Wenste alle geluk, met een gedicht dat ik nog op het laatste moment heb kunnen schrijven. Ik blijf ook mezelf soms verrassen.
En toen kwam die vraag van een gast: ,,moet jij niet eens aan een man?” Ongetwijfeld goed bedoeld, maar ik viel over het woord moet. Wat is het toch dat ze alleenstaanden zien als iemand die een ledemaat mist?
Het is me opgevallen dat ze pas lang en gelukkig leven in sprookjes wanneer ze elkaar hebben gevonden.
Natuurlijk droom ik ervan mezelf in een mooie jurk te zien, maar daar heb je geen handtekening op een akte voor nodig. Schrik niet, maar ik ben ooit verloofd geweest. En ben toch blij dat die relatie op tijd uitging. Ik wilde niet echt.
En nu ben ik al meer dan twaalf jaar alleen en gelukkiger dan toen. Ja dat kan zeker.
En som mis die arm om me heen of de geborgenheid, maar ik kan zo genieten van het alleen zijn. Ik heb alle vrijheid en geen verplichtingen. Hypotheek heb ik niet nodig, want ik woon in een mooie huurflat. Ik kook voor een weeshuis, maar heb wel voor de rest van de week eten in de vriezer.
Je wint tegenwoordig nog eerder de jackpot dan dat je de liefde vindt. Dat blijkt uit de datingapps die ik al heb uitgespeeld.
Bij deze denk ik toch eerder aan een lot te kopen en een eigen single bestaan feest te geven. Heb ik gelijk een goed excuus om die mooie jurk aan te trekken.
Martine van Deventer
