De keukentafel
Column IngezondenDe keuken is het hart van het hospice. Er wordt gekookt, koffiegezet, overlegd, getroost en gelachen. En aan de grote keukentafel is eigenlijk altijd wel plek voor iemand.
De afgelopen weken was het er opvallend druk. Verschillende gasten kwamen beneden eten. Soms alleen, soms samen met hun naasten. De partners van twee gasten schoven regelmatig aan, net als de dochter van een andere gast. Een verpleegkundige eet mee en een vrijwilliger zit naast een gast die wat hulp nodig heeft bij het eten. Zo zit de tafel ineens vol met mensen die elkaar kort daarvoor nog helemaal niet kenden.
Voor naasten is zo’n maaltijd soms meer dan alleen even eten. Het is ook even eruit. Even weg van de kamer, zonder steeds alert te hoeven zijn. Een vrijwilliger neemt dan een tijdje plaats naast het bed van hun dierbare. Zodat zij met een gerust hart even weg kunnen.
En dan gebeurt er iets moois aan die tafel. Mensen raken met elkaar aan de praat. Omdat ze ongeveer even oud zijn. Omdat ze uit hetzelfde dorp komen. Omdat ze dezelfde mensen blijken te kennen. Of simpelweg omdat ze op dat moment iets met elkaar delen. Soms gaat het gesprek over wat hen bezighoudt. Over ziekte, afscheid of hoe intensief de afgelopen tijd is geweest. Lotgenoten herkennen in weinig woorden vaak al veel. Maar gelukkig gaat het lang niet altijd hierover.
Er wordt ook gewoon gekletst. Over Wassenaar en Voorschoten, over kinderen en kleinkinderen, over vroeger, over die ene bekende uit het dorp en natuurlijk over het eten. Want onze kookvrijwilligers zorgen ervoor dat er iedere dag iets lekkers op tafel staat. En daar wordt zichtbaar van genoten. Ondertussen loopt het gewone hospiceleven door. De verpleegkundige staat even op omdat er boven iemand belt. Een vrijwilliger helpt met een volgende hap. Iemand zet koffie en een ander ruimt alvast wat borden af.
Misschien is dat wel wat ik zo mooi vind aan onze keukentafel. Niemand hoeft er iets. Je bent er niet alleen gast, echtgenoot, dochter of mantelzorger. Je bent gewoon iemand die aanschuift. En soms is precies dát even heel fijn.
Patricia Vogel, vrijwilliger
