Piet den Hollander (94) overleden

Vorige week overleed Piet den Hollander op 94-jarige leeftijd. Piet was de laatste mannelijke telg uit één van de bekendste Voorschotense gezinnen ooit. Vader Tinus en moeder Marie den Hollander kregen tussen 1919 en 1944 liefst zeventien kinderen. Piet was één van hen. Hij werd op 29 januari 1932 geboren in Voorschoten.

Petrus Cornelis den Hollander (roepnaam Piet) werkte veertig jaar bij de gemeente Voorschoten. Samen met zijn broer Theo was hij daar decennialang stratenmaker. Op enig moment ging hij andere dingen doen, maar hij bleef zijn werkgever altijd trouw. Vorig jaar (in 2025) keek hij rond Bevrijdingsdag terug op de Tweede Wereldoorlog: ‘Wij woonden op de Wijngaardenlaan. Ik was nog maar een kleine jongen tijdens de oorlog. Ik had nog nooit een echt vliegtuig gezien, zeker niet zoveel tegelijk. Dus na de inval stonden wij buiten naar de lucht te kijken. Dat was achteraf gezien best angstig. Later kwamen de Duitse soldaten voetballen op het veld van Rouwkoop. Dan marcheerden ze bij ons door de poort om naar het veld te gaan. De ingang van het toenmalige complex bestaat nog steeds als doorgang van de Wijngaardenlaan naar de huidige Frisolaan. Als kleine jongens gingen wij natuurlijk kijken. Dat mocht wel, maar op het veld stond ook een mitrailleur voor als er vliegtuigen van de geallieerden overkwamen. Het leven werd lastiger in de oorlog. Drie keer per week werd ik erop uitgestuurd om hout te halen. Dan liep ik met mijn handkar over de Papelaan naar Wassenaar. Vlak voor de bevrijding stond ik bij Den Deijl, waar nu het grote kruispunt is. De Duitsers waren al op de terugtocht en riepen iets naar mij. Ik was doodsbang en vreesde dat ze me mee zouden nemen. Gelukkig gaven ze me alleen wat aardappelen. Elke keer als ik daarlangs rij, denk ik daar nog steeds aan. Dat vergeet je nooit meer.’

Piet den Hollander woonde in Vlietwijk, tot hij vorig jaar problemen kreeg met zijn gezondheid. Hij moest buiten Voorschoten verzorgd worden, maar bleef altijd een enorme drang naar ons dorp houden. Op 23 september jl. overleed hij. Afgelopen donderdag (1 oktober) was de uitvaart.

De familie den Hollander woonde op diverse plaatsen in het dorp. Zo woonden zij in de Tulpstraat, op de Molenlaan en in de Wijngaardenlaan. Vader Tinus was tuinman bij Zorg en Vreugd in Wassenaar, terwijl moeder Marie haar handen vol had met alle kinderen. Ondanks alle drukte thuis was het altijd schoon en opgeruimd. De familie leefde op het voetbalveld. Tinus en Marie waren verknocht aan Rouwkoop, de neutrale voetbalvereniging die in 1932 werd opgericht. Tinus hield het complex bij en verzorgde de grasmat, terwijl Marie snoep en limonade verkocht vanuit een houten keet. Dat huisje stond op de huidige Prins Bernhardlaan, ongeveer ter hoogte van de Beatrixlaan. Het voetbal DNA werd stevig doorgegeven aan de kinderen. Dat kon ook bijna niet anders, want de hele familie den Hollander leefde op het voetbalveld. Van de negen jongens gingen er uiteindelijk zeven voetballen. Voetbal was ook populair bij de vrouwelijke tak. Liefst vier van de acht meisjes trokken uiteindelijk de voetbalschoenen aan. Corrie, Toos, Ploon en Annie kwamen alle vier voor Rouwkoop uit, het latere Randstad Sport. De laatste drie zijn de enige nog drie levende telgen uit het gezin van zeventien kinderen.

Theo en Corrie waren de beste voetballers. Zij waren toevallig ook de oudste (Theo) en de jongste (Corrie) van het gezin. Theo den Hollander wordt nog altijd beschouwd als een van de beste spelers die ons dorp voortbracht. In zijn glorietijd bleef hij zijn clubje trouw, zoals dat toen gebruikelijk was. Tegenwoordig had bij al lang in het profvoetbal of in de Bollenstreek gespeeld. Corrie schreef geschiedenis door het Nederlands elftal te halen. Ze begon aan het eind van de jaren ’60 met voetballen en maakte op haar 35^e haar debuut in Oranje. Ze speelde uiteindelijk twee interlands, allebei tegen Duitsland. Bondscoach was Jan Zwartkruis, die later ook bondscoach van de mannen werd.

Voor de Tweede Wereldoorlog waren de gezinnen gemiddeld drie keer zo groot als nu. In honderd jaar daalde het aantal kinderen per gezin van 4,5 naar 1,5. Rond 1920 woonden er nog geen 5.000 inwoners in Voorschoten. Dat iedereen in ons kleine dorp de familie den Hollander kende, wekt geen verbazing. Via de scholen en de voetbal was de familie vertakt tot in de kleinste haarvaten van gemeenschap. Het was een tijd die overzichtelijk was zonder TV, mobiele telefoons en Internet. De samenleving was hecht, de meeste Voorschotenaren verlieten nooit het dorp. Het overlijden van Piet den Hollander doet ons herinneren aan die tijd.

Hans Douw

Bij de foto: Randstad Sport veteranen anno 1972. Piet den Hollander zit achter het bord.